နီေပါ

မွတ္မွတ္ရရ အားလူးနဲ႔ မုန္လာဥနီမပါတဲ့
အနပ္မရိွဘူး

အသံေတြစံုေနတာပဲ
ကိုယ္ၾကားေနက် ဘာသာစကားမဟုတ္ဘူး

နာမတ္စတိ တစ္လံုးက
ေမွာ္ေတာင္ေ၀ွးရထားသလို စြယ္စံုသံုးေနရ

Thank you နဲ႔ ႔ You are welcome ကလြဲရင္
သူတို႔လည္းကိုယ့္ကို ေငးၾကည့္ရံုပ

သူတို႔ႏိုင္ငံသားနဲ႔ ရုပ္တူတယ္လို႔ ကိုယ္အေျပာခံရ
အေရွ႔ တိုင္းရုပ္ေတြက ဘာကြာတာမွတ္လို႔

ေဘးနားက ပညာတတ္ အမ်ိဳးသမီးက
သိုးေဆာင္း ဘုတ္အုပ္ထူထူၾကီးဖတ္လို႔
ပါလာတဲ့အေဖာ္က သီခ်င္းေတြကို
သူ႔နားထဲထိုးထည့္ထားတယ္

အေရာင္စံုတယ္ လူစံုတယ္
လႈပ္လႈပ္ရမ္းရမ္းကတာကို ေငးေမာၾကည့္ပစ္လိုက္
ကိုယ္ေပ်ာ္လားမေပ်ာ္လားလို႔ေတာ့ မေျပာတတ္

သူတို႔က လက္ခံတယ္ဆိုလည္း ေခါင္းခါေနတာပါပဲ
ကိုယ့္မွာ ဒီယဥ္ေက်းမႈကို ၾကိဳသိခဲ့ေပလို႔ေပါ့

သူတို႔ ဘုရားရဲ ႔ ေကာင္းခ်ီးေပးျခင္းကိုသူတို႔ခံယူထားတယ္ဆိုပဲ
နဖူးမွာ အနီစက္ေတြနဲ႔
သူတို႔ ဘုရားဆိုေတာ့ ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္သလိုပ

ဒီလူမ်ိဳးေတြၾကားမွာ အပ်ိဳ အအိုခြဲျခားနည္းကို
ကိုယ္သင္ယူခဲ့ျပီးျပီ

ဘယ္လိုမွ အသားမက်ႏိုင္တဲ့
စားေသာက္မႈပံုစံကလြဲရင္
ကိုယ္ေနထိုင္ရာေမြးရပ္ေျမနဲ႔ နင္လားငါလား

ငါတို႔ နိုင္ငံ ပိုခ်မ္းသာတယ္ဆိုတာကို
အျမဲႏွလံုးသြင္းထားတယ္
အာေခါင္ေတြေျခာက္လာတယ္
ေရေသးေသးေလးတစ္ဘူးကို တစ္ရာ႔ငါးဆယ္တဲ့
ျမန္မာေငြနဲ႔ အခ်ိဳးခ် ၾကည့္တဲ့အခါ
ကိုယ္ ေရ အငတ္ခံလိုက္ရမလို ျဖစ္သြား

အႏုၾကမ္းစီးခံရတာမ်ိဳးလည္း
ဒီႏီုင္ ငံမွာၾကံဳ ပ
ႏွစ္ရာတန္ခရီးကို ငါးရာတန္ထုတ္ေပးတဲ့အခါ
ႏွစ္ရာပဲျပန္အမ္းျပီး လူမိုက္လုပ္တာမ်ိဳး
ကိုယ္သိပ္ခံျပင္းတာပဲ

မဂြဒ္ဘူး ………
လူေနမႈဘ၀ က မဂြဒ္ဘူး
လမ္းေတြက က်ဥ္းလိုက္တာ
လမ္းၾကိတ္စက္ကို speed နဲ႔ ေမာင္းတာ ဒီႏီုင္ငံမွာပဲ

အခ်ိန္ဟာေငြပဲျဖစ္တယ္
ေျပာင္းလဲျခင္းမွာ ေငြသားဟာ ၾကီးထြားလာရမယ္

ျပည္တြင္းအလုပ္လက္မဲ့ ေတြ ျပည္ပထြက္ခြာ
ကိုယ့္အေၾကာင္း စာစီစာကံုးကို
တျခားသူေတြေရးတာဖတ္ရသလို  ဇာတ္သိပ္နာတယ္

ဒီႏိုင္ငံမွာ ကိုယ္တို႔ဘုရားလည္း ရိွပါ့…….ေလ
လုမၼနီ တဲ့ ကိုယ္တို႔ ရွင္ၾကီးေဂါတမ ဖြားျမင္ေတာ္ မူရာေလ…

ကိုယ္တို႔ေလယာဥ္ၾကီးက စ၀ါဒီခ တဲ့…….
နမတ္စတိ နဲ႔ စ၀ါဒီခကလြဲရင္ကိုယ္လည္း ဘာသာစကားဗလာ
ကိုယ့္စိတ္က ဒီျမိဳ ႔ထဲမွာေနခဲ့ရမွာလားလို႔ေမးတယ္

ေရြးခ်ယ္ခြင့္သိပ္မ်ားတဲ့ ကမၻာမွာ ကိုယ့္အိမ္က အေႏြးထည္မလိုဘူး
မီးလင္းဖိုမလိုဘူး
အိမ္လြမ္းသူသီခ်င္းကို ကိုယ္မဆိုေတာ့ပါဘူး
ရင္ဘတ္နဲ႔ႏႈတ္ခမ္းကိုေမာင္းတင္ျပီး ကိုယ္ျပန္လာျပီ
ေရႊေရာင္လႊမ္းတဲ့ျမန္မာဆီ ကိုယ္ျပန္ခဲ့ပါျပီ………

လြမ္းေတးခ်ိဳ
ည၁၀နာရီ ၅၁ မိနစ္
၁၈.၈.၂၀၁၂
သု၀႑ဘူမိေလဆိပ္