ေႏြအပူထဲမွာ ဆဲမိတဲ့ ဌာန

“အနားမကပ္ပါနဲ႔အကိုရယ္ ။ အသားလည္း မထိပါနဲ႔ ။ “
လွမ္းေနတဲ့လက္ကို တျဖည္းျဖည္းျပန္ရုတ္သိမ္းရင္း ညားခါစ အိမ္ေထာင္သည္ၾကီး တစ္ေယာက္ ငူေငါင္သြားသည္။ ေန႔လယ္ခင္းကတည္းက အုတ္နံရံမွစုပ္ယူထားေသာ အပူေငြ႔မ်ားသည္ အိမ္ခန္းတြင္းသို႔ ခ်ည္းနင္း ၀င္ေရာက္လာခဲ့သည္။ အိပ္ယာ ေပၚမွာ ငါးမိနစ္ခန္႔ေက်ာခ်လိုက္တာနဲ႔ ေအးေသာေနရာကို အလိုအေလ်ာက္ေနရာေျပာင္းမိရက္သားျဖစ္ေနျပန္သည္။ 
အခုလို ေႏြရာသီမွာ မဂၤလာေဆာင္မိျခင္းသည္ ငရဲ ပင္ျဖစ္သည္ အေတြ႔အၾကံဳ ရိွေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ ေျပာစကားကို မ်က္ကြယ္ျပဳလ်က္ အခ်စ္ဆိုတာ ေနရာေဒသမေရြး အခ်ိန္အခါ မေရြးေပါက္ဖြားပစ္လို႔ရတယ္ဟ ဟု ဆရာၾကီးအထာ ႏွင့္ အလာၾကီးအမွာ စကားျပန္ေခၽြ ပစ္ေသးသည္။ အိမ္ေထာင္သည္ၾကီးက ၾကိဳတင္ေတြးဆ အလုပ္လုပ္တတ္သူျဖစ္တာေၾကာင့္ အဲကြန္းကေလး၀ယ္တပ္ ထားလိုက္ေသးသည္။ “ဘယ္ရမလဲ ႏွစ္ေကာင္အားေတာင္ ၀ယ္တပ္ပစ္တာ ဟ “ဟုဆိုတတ္ေသးသည္။
အခုေတာ့ၾကည့္ေလ ညားခါစ မိန္းမႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးေတာ့မည္ ဟု ေတြးရံုရိွေသးသည္။ စကားေလးတီတီတာတာ စေျပာသည္။ အျပင္မွာ ဘယ္ေလာက္ပူပူ သူတို႔အခန္းေလးကေတာ့ အဲယားကြန္း ျဖင့္ အသဲယားလြန္းေသာ ဇာတ္ကို ကလို႔ ရျပီျဖစ္သည္။
ညီမေလး ….
သူ႔ထက္ငယ္ေသာ ေကာင္မေလးကို လက္ထပ္ယူထားေသာလည္း  လူပ်ိဳၾကီးခဗ်ာ အရာရာ အလုိမလိုက္။ ညီမေလး ျဖစ္ခ်င္တာ ေျပာဟု ဆိုလ်က္ သူ႔စိတ္ၾကိဳက္သာ စီမံသည္။ ဖိတ္စာ ရိုက္တာက အစ သူ႔စိတ္ၾကိဳက္ဒီဇိုင္းဆြဲသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ မင္းမိန္းမကိုလည္း ဆံုးျဖတ္ခြင့္ေပးလိုက္ပါကြာ ဟု ၀ိုင္းေျပာမွမဂၤလာေဆာင္ မွာ ၀တ္မည့္ အေရာင္ကို သူ႔သတို႔သမီးေလာင္းကို ေပးေရြးသည္။ သူေပးေရြးသည္မွာလည္း ရွင္းသည္။  အျဖဴေရာင္ ႏွင့္ အျခားအေရာင္မ်ား ေရြးေစခ်င္သည္ဟုဆိုျပီး အျခားအေရာင္မ်ားသည္ ေဗဒင္ကိန္းခန္းအရ အဆင္မေျပေၾကာင္း ၊ သူသည္ အျဖဴသာၾကိဳက္ေၾကာင္းတြင္တြင္ေျပာျပီး ကဲ မင္းအျခားအေရာင္မဟုတ္တာထဲက ၾကိဳက္တာေရြးႏိုင္တယ္ဟု ဆိုလိုက္သည္။ ေကာင္မေလးက လည္း ေအာ္ ငါ ၾကိဳက္တာ အျဖဴေရာင္ေလးပါလားဟု သတ္မွတ္ကာ  ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ ျပည့္ျပည့္၀၀ ရသြားေတာ့သည္။ ထားပါေတာ့ အဲ့ဒီအေၾကာင္းေတြ ေျပာလွ်င္ လိုရင္းေရာက္မည္မဟုတ္ ။
ေကာင္မေလးက ဘာမွ ျပန္မထူးပဲ ။ တစ္ဖက္သို႔ ေက်ာေပးကာအိပ္ေနသည္။
ညီမေလး ပုခံုးေလး ကို အသာကိုင္လိုက္သည္ ။ ခဏေလးေနာ္ အိမ္သာတက္ခ်င္လို႔ ဟုဆိုျပီး ေနာက္ေဖးခဏ၀င္သြားသည္။  အိမ္ေထာင္သည္ အသစ္စက္စက္ ၾကီးကေတာ့ အဲကြန္းကို ပိုေအးေအာင္ လုပ္လိုက္သည္။
ေဟာ မီးပ်က္သြားျပီ ။
အိမ္သာထဲသို႔ ဖုန္းယူသြားသည္မို႔ ေကာင္မေလးအတြက္ေတာ့ အဆင္ေျပလွသည္။ အဆင္မေျပမလွသည္မွာ ေခၽြးတအားထြက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ အျပင္ျပန္ထြက္လာေသာအခါ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ ဘက္စကား တိုးစီးရသလိုမ်ိဳးပင္ ေခၽြးသံတရဲရဲ ႏွင့္ အျပင္ျပန္ထြက္လာသည္။
အသစ္စက္စက္ အိမ္ေထာင္သည္ၾကီးလည္း ေခၽြးတစ္လံုးလံုးျဖစ္ေနေခ်ျပီ ။
ေကာင္မေလးက အိပ္ယာေပၚျပန္မလာေတာ့ ။ တံခါးေပါက္ေတြလိုက္ဖြင့္သည္။ အပူနည္းနည္းသက္သာလည္း နည္းနည္းမဟုတ္လား ။ အျပင္မွာေလလည္းမတိုက္တာေၾကာင့္ တိုက္ခန္းသည္ ေလွာင္ပိတ္လြန္းလွသည္။
ေကာင္မေလးကို ညည့္နက္ေနျပီ လာအိပ္ဖို႔ေခၚသည္။ ပူပူအိုက္အိုက္ျဖင့္ အိပ္ယာေပၚတက္လာသည္။
သံုးေလးမိနစ္ေလာက္ျငိမ္သက္ေနရာမွ အိမ္ေထာင္သည္ၾကီး ဇာတ္လမ္းစသည္ ။ ပုခံုးေလး လွမ္းကိုင္လိုက္သည္။
အနားမကပ္ပါ နဲ႔ အကိုရယ္ ။ အသားလည္း မထိပါနဲ႔ ပူလြန္းလို႔ပါ ဟု ေကာင္မေလးက ပါးစပ္က ေျပာရင္း
ဂ်ာနယ္ ကို ထက္၀က္ေခါက္ကေလးျဖင့္ ယပ္သာ တြင္တြင္ခပ္ ေနေလေတာ့သည္။
အိမ္ေထာင္သည္ၾကီး ၏ ေဒါသ သည္ ငယ္ထိပ္ေရာက္သြားသည္။ ေဖ့စဘြတ္ကိုဖြင့္ကာ စေတးတပ္စ္ တင္လိုက္သည္။
“ငိုးမ အီးပီစီ “

လြမ္းေတးခ်ိဳ
၁၇.၅.၂၀၁၆


(ေနာက္တစ္ပတ္ မဂၤလာေဆာင္မည့္ အကိုၾကီး ကို……….. အား ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ ) 

Comments

Popular posts from this blog

စာေဟာဆရာ

ပညာရိွအေယာင္ေဆာင္တုန္းက ကိုယ့္သီ၀ရီ က ကဗ်ာကိုဖ်က္ဆီး

ပန္းကေလးနဲ႔ က်ေနာ္