ပု၀ါစည္းထားတဲ့ညကို မ်က္စိပိတ္ျပီး ၾကည့္ေနမိတုန္းက

အေရးအသားေတြနဲ႔စကားမ်ားေနရတယ္...
ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့လကၡဏာ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့
ကိုယ္လည္း သိပ္ေသခ်ာေနတာမဟုတ္

ဟိုဟိုဒီဒီေတြးရင္း
ဟိုဟာ ေတြဆီပဲ စိတ္ေရာက္ေနေတာ့
ဟိုဟိုဒီဒီဆိုတာကို ဖ်က္ပစ္ရမယ္

အေၾကြငါးဆယ္ရိွတယ္
ေမတၱာတရား ဟာ တစ္ရာ တန္သလား လာမေမးနဲ႔
တန္တယ္ဆိုရင္
ကိုယ္၀ယ္ႏိုင္မယ္မထင္ဘူး၊

တင္လိုက္ေတာ့မယ္ဟုတ္လား
ဒါအလုပ္ကြ
ခုရိုက္ ခုယူ ဓာတ္ပံုဆိုင္မဟုတ္ဘူး
ခုရိုက္ခုတင္ ကြန္နက္ရွင္မဟုတ္ဘူး

စာအုပ္ေတြမ်ားတိုင္း အထင္ၾကီးစရာလား
အထင္ၾကီး စရာ တိုင္းကိုေကာ စာအုပ္ထဲမွာေတြ႔ရသလား၊

ေကြကြင္းျခင္းေတြနဲ႔ ေကြကြင္းေနရတာ
ေျခေထာက္မက်ဥ္ဘူး
မ်က္လံုးမကိုက္ဘူး
အသံထြက္ ရယ္ခ်င္တယ္။

အိပ္ယာ မခင္းျဖစ္ဘူး၊ သိစိတ္ဟာ
လူမရိွတဲ့ အခန္းေတြဆီ ေရာက္ေရာက္ေနတာ။
မသိစိတ္ဟာ ဆိတ္ကြယ္ရာဆီမွာ အလ်င္စလို ျဖစ္ခ်င္သလိုျဖစ္

ကိုယ္မသိတဲ့လမ္းေပၚမွာ
လမ္းမသိတဲ့ ကိုယ္ ေရာက္ေနတာ

အေကာင္းဆံုးဆိုတာ အေကာင္းေတြဆံုးသြားတာမ်ိဳးေပါ့
ကိုယ္ထင္ရင္ ကုတင္က ထင္းေခ်ာင္းျဖစ္ဖို႔ေသခ်ာ

ကဗ်ာ ထဲမွာ ေသခ်ာျခင္းကို ထည့္ထည့္ေရးေနရတာဆိုေတာ့
ဒါဟာ ေသခ်ာလို႔ပဲျဖစ္တယ္ မွတ္ပါ။

လြမ္းေတးခ်ိဳ
4 Aug 2013