စင္လံုးကၽြတ္ပန္းေတြပြင့္တုန္းက
ေဟာဒီမွာေလ
က်မ သီခ်င္းဆိုဖုိ႔
လာတာ သိလား ခစ္ခစ္
ရွင္တို႔က
က်မ အသံကိုလည္း နားမေထာင္
ေသာက္ေနက်မဟုတ္တဲ့
စီးကရက္ေတြေသာက္လို႔
ရွင့္နံေဘးက
လူၾကီးက
ဘီယာခြက္ေရ
မ်ားေလ က်မတို႔ပိုလွေလပဲတဲ့
ရွင္၀တ္ထားတဲ့
စတစ္ေကာ္လံ အျဖဴေရာင္က
ရွင့္အားေပးပံုနဲ႔
မလိုက္ဖက္
ပန္းကံုးေတြဟာ
ဘ၀မဟုတ္ဘူး
အဲဒါေတြက
ဘူးရွစ္ေတြ
အ့ဲလီ့ဖန္႔
ရွစ္ေတြ ပဲ လာစြပ္တာ
ရွင့္ လခ
ဟာ က်မ တစ္ေန႔၀င္ေငြမရွိဘူး
ရွင့္ကို
က်မေငးၾကည့္ေနရင္း ညိႈ ႔ကြင္းမိေနတဲ့ သားေကာင္ကိုျမင္ရ
က်မ သက္သာပါတယ္။
မၾကာခဏ သီခ်င္းေတာင္းခံရတယ္
စင္လံုးကၽြတ္
ပန္းကံုးေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ေပါ့
ဒါဟာ က်မ
အတြက္ ေႏွာင္ၾကိဳးေတြျဖစ္လာတာ က်မလည္းသိပါ့
ရွင္က က်မ
အတြက္ ပန္းကံုးတစ္ကံုးဟုတ္လား
ဘီယာ ေလးအသာေသာက္
အိမ္ျပန္ျပီးေမွာက္လိုက္ပါကြယ္
ရွင့္စာအုပ္ေတြလား
ရွင္ေျပာလို႔သာ
က်မၾကားေနရ
ရွင္ ရယ္
ပုဆိုးျပင္၀တ္လိုက္စမ္းပါ။
တိုးတိုးတိတ္တိတ္အားေပးပါ။
ဒီေန၀င္ရင္
ဒီေန ျပန္ထြက္ေပမယ့္
ဒီေန႔ ထက္
ေသခ်ာတာ ဘာမွ မရိွေတာ့
က်မ ဒီမွာ
သီခ်င္းဆိုေနတယ္။
စိတ္လက္ၾကည္သာ
တဲ့အခါ ၀မ္းပန္းတသာ ျပံဳးျပျဖစ္တယ္
ရွင္ေမာ့လုိုက္တဲ့
ဘီယာခြက္ထဲ
အျပံဳးေတြ၀င္သြားရဲ
႔ မဟုတ္လား။
က်မတို႔ဟာ
မီးေရာင္ေအာက္မွာ ပစ္မွားခံဖို႔ ေရာက္ရိွလာၾက
လူ႔အခြင့္အေရးတဲ့လား
ညီတူမွ်တူ
အေၾကာင္းေျပာမလား
က်မ
ေျပာျပဦး မယ္ အခု က်မက စင္ေပၚမွာေလ
ရိုးရိုးေျပာရင္ျမင့္တာေပါ့။
လူ႔အခြင့္အေရးပန္းဟာ
မလန္းဘူး
ရွင္မို႔ေျပာရက္တယ္။
ေခတ္ေကာ
စနစ္ေကာျပင္မယ္တဲ့
ရွင္ေျပာတဲ့
စကားေတြက ရယ္ရတယ္ သိလား
ရွင့္၀တ္ပံုစားပံုကလည္း
ရယ္ရတယ္
ရွင္က
သိပ္ရယ္စရာေကာင္းတာပဲ။
ရွင္ေျပာတဲ့
ဟာသေတြက သိပ္နားေထာင္လို႔ေကာင္းလိုက္တာ
က်မ
ကို ဟာသေတြေျပာပါ
ရွင့္ဆီက
လိုအပ္တာဟာ ဟာသပဲ ရယ္ေမာျခင္းပဲ
က်မ
စိတ္ေတြ အေညာင္းအညာေျပလိုက္တာ
စာေရးဆရာ
ၾကီးရာ
တစ္ေယာက္ထဲ
စကားေတြေျပာျဖစ္ေနတယ္
လြမ္းေတးခ်ိဳ
၄
နာရီ ၃၃ မိနစ္
ညေနခင္း
၇.၃.၂၀၁၄
Comments
Post a Comment