ခရီးက အခုမွစတာ

ခရီးက အခုမွစတာ 

ကႏၱရထဲလည္း မေရာက္ဖူးဘူး
အျမင့္ဆံုးေတာင္ ဆိုတာလည္း မတက္ဖူးဘူး
ပင္လယ္ အေၾကာင္းမေျပာနဲ႔ အုတ္ကန္ထဲမွာ ေတာင္ 
ေရမကူးဖူးဘူး ေရလည္း မကူးတတ္ဘူး
ခပ္တည္တည္နဲ႔ ကဗ်ာထဲ ထည့္ ေရးပစ္လိုက္တာပါပဲ 

ေဆာ္လမြန္ငါးေတြနဲ႔ မေန႔ကပဲ ေတြ႔ခဲ့သလိုလိုနဲ႔
ေစ်းထဲက ငါးေတာင္ စံုေအာင္ မျမင္ဖူးဘူး

မင္းကို မေမ့ဘူးလို႔ ေရးတယ္
ျပီးေတာ့ အိမ္ေသာ့ေပ်ာက္လို႔ လိုက္ရွာရတာ ေမာလိုက္တာ
တစ္ခါတစ္ေလ အပိုဆာဒါးေလးေတြနဲ႔
နဂို ထက္ပိုျပီး ၀ါၾကြား ေရးသားေနရတာပါပဲ

မ်က္စိေတြမွိတ္လိုက္တိုင္း ျမင္ေယာင္တယ္ဆိုတာလည္း
အခါတစ္ရာမွ တစ္ခါ ပါကြာ
စိတ္ကူးထဲကေန ခုန္ျပီးထြက္လိုက္ေတာ့
မင္းေရာ ငါေရာမွာ ဖုန္းလိုင္းေတြ မမိဘူး
တကူးတက ဆက္သြယ္ဖို႔ မၾကိဳးစားၾကဘူး

ေတြ႔တဲ့အခါ ေတြ႔ၾကျပီး
မေတြ႔တဲ့အခါ မေတြ႔ၾကဘူး

ဖုန္၀င္သြားမွ မ်က္ရည္ဆိုတာက် ရတာပါ
အရိွတရားဆီပဲ သြားရေအာင္ကြယ္

ရုပ္ရွင္အတူၾကည့္မယ္
မၾကိဳက္ေတာ့ရင္ ပိတ္ပစ္မယ္
အိပ္ယာခန္းေတြ လည္း ေက်ာ္ရစ္ၾကည့္ မေနေတာ့ဘူး
ဘ၀ အတုကေန ဘ၀အစစ္ဆီ ေရာက္ဖို႔
မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ခရီးႏွင္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာ
ငါတို႔သိခဲ့ၾကျပီေလ ။

လြမ္းေတးခ်ိဳ
၁၃.၁၂.၂၀၁၆

Comments

Popular posts from this blog

စာေဟာဆရာ

ပညာရိွအေယာင္ေဆာင္တုန္းက ကိုယ့္သီ၀ရီ က ကဗ်ာကိုဖ်က္ဆီး

ပန္းကေလးနဲ႔ က်ေနာ္