မင္းဇာတ္ေကာင္ကိုသတ္တာငါ
မင္းဇာတ္ေကာင္ကိုသတ္တာငါ
ကံေပါ့ေလ
ကံပဲေပါ့ ကံကိုက ဆိုးလြန္းတာပါ
ကံၾကီးကံက်ယ္ေတြေျပာျပီး ဘယ္ျဂိဳလ္ဘယ္ဘံု ဘယ္ဌာေနကမွ လက္မခံတဲ့
၀ဋ္ၾကီးေကာင္ၾကီးမားနဲ႔
ဆင္ေျခ ၊ဆင္လက္ ၊ဆင္နားရြက္ေတြ
ဌက္ကေလး ၊လိပ္ျပာေလး
၊ အသဲတုံုးေလး ၊ ၾကြက္နားရြက္ေလး
ပထမတစ္ေယာက္ဟာ
သူ႔ကို ဆိုလိုတာျဖစ္ျပီး
ေနာက္ဆက္တြဲနာမည္မ်ားမွာလည္း
သူပင္ျဖစ္ေလသည္။
အျမင့္ဆံုးအထပ္မွာေနျပီး
အျခားအထပ္က
လူေတြနဲ႔ ဓာတ္ေလွကားတစ္စီးထဲ စီးရတာမ်ိဳး
ထြက္ေျပးလို႔လည္းမရ
လမ္းေလွ်ာက္လည္းမတက္ႏိုင္
စိတ္ကူးေပါက္ရာေလွ်ာက္ေတြးျပီး
အထပ္တိုင္း တံခါးပြင့္သြားတာ ေငးၾကည့္
လိုရာမျဖည့္ႏိုင္တဲ့ဓာတ္ေလွကားကို
ငါစြန္႔ခြာလို႔မရ
ေရဘူးထဲက
ေရကုန္သြားတာကို
ျပန္မ်ားျပည့္မလားလို႔
ေငးယူတယ္
အဲ့ဒါကို
အလြမ္းလို႔ေခၚတယ္
အားထုတ္ရတာမ်ိဳး
မဟုတ္ဘူး
ေအးေဆးတယ္
ျငိမ္သက္တယ္
အခန္႔မသင့္ရင္
ေမွ်ာ္လင့္ရင္းရူးသြားႏိုင္တာမ်ိဳး
ဓာတ္ခြဲခန္းထဲမွာ
ေသေသရွင္ရွင္ဆိုျပီးပစ္ထားတဲ့
ဆင္ျခင္ျခင္းေတြ
ဘယ္သူမွလည္း
အေရးတယူ မရိွၾကပါဘူး
ကမၻာၾကီးမွာ
ေတြးေခၚျခင္းဆိုတာ ဖုန္တက္ေနတဲ့ အဘိဓာန္ပဲ
သိပ္ေကာင္းေပမယ့္
လူေတြ စိတ္ေျပာင္းသြားၾကျပီ
အာလုပ္က်င္းတဲ့အရည္
ေလ ဘယ္လိုေခၚမလဲမသိဘူး
ထုထည္ ျပည့္ျပည့္၀၀
နဲ႔ ပုတ္အဲ့နံေစာ္ ေနတဲ့
မ်က္ႏွာေတြကို
ေထြးပစ္လိုက္
အရသာ ဆိုတာ
အရိုင္းစိတ္ပဲ
ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းဟာ
နားထဲကို
တစီစီနဲ႔
ဒါဟာ ငါ့
ေစာက္လုပ္ပဲ လို႔ လာေျပာ
ရပ္ကြက္လူၾကီးဟာ
ထူအ ေနတယ္
စားပြဲေအာက္က
ပိုက္ဆံထိုင္ေရေနတယ္။
ေဘးဘီ ကိုလွမ္းၾကည့္ေတာ့
ဘာမွမျမင္ရဘူး
ခပ္တည္တည္ပဲ
အ၀ိဇၨာ လို႔ ေခၚပစ္တယ္
ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးစီးလည္း
ဒီခရီးပဲ ေရာက္မွာမဟုတ္လား
ေရာက္ရာ အရပ္က
သာဓုကို ေခၚျပန္လာခဲ့ပါ ။ အိမ္က ထြက္သြားတာၾကာျပီ ။
ေလွာင္ျပီးရင္းေလွာင္ေနေတာ့တာပဲ
။ ေစ်းေတြ တက္လိုက္က်လိုက္
Chat box
ထဲက စာသားေတြကို လြမ္းတိုင္း ထဖ်က္မိတာ
အခုေတာ့ ဖ်က္စရာမရိွေတာ့ဘူး
အဟာ့ မင္းရဲ
႔ အလြမ္းက ရွယ္ ပဲ သိလား
လြမ္းရင္းနဲ႔ဖ်က္ဆီးပစ္တာ အခ်ိန္နဲ႔ အရစ္က် ေခ်မႈန္းပစ္တာ
ႏွင္းဆီပန္းဟာ
ေရေလာင္းေပါင္းသင္ေနရက္ ေသသြားခဲ့တယ္။
ဒီလိုျပန္ေရးၾကည့္မယ္
ကမၻာၾကီးဟာ
ႏွင္းဆီကို ထမ္းထားရတာ ေလးလံလာျပီးတဲ့ေနာက္
ေရမႈန္ေရမႊားေတြဟာ
ရြံစရာပဲ လို႔ စြပ္စြဲျပစ္တင္လိုက္တဲ့အခါ
၀င္သက္ထြက္သက္ဟာ
ေနစရာအတိကင္းမဲ့သြားေလရဲ ႔
ႏွင္းဆီဟာ
ေသပန္းကို ဆင္ျမန္းခဲ့တယ္ ။
“ရွင္ဟာေလ
ဘယ္သူ႔ကိုရည္ရြယ္မွန္းမသိတဲ့
ကဗ်ာေတြေရးလို႔
“
ငါ့ကဗ်ာေတြ
မင္းမဖတ္ထားမွန္း သိပ္သိသာတာပဲ
ဒီလိုျပန္ေရးၾကည့္မယ္
ဟုတ္ျပီဟန္နီ
ရွင့္ကဗ်ာထဲမွာ
ေတြ႔ ရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးဟာ ကၽြန္မျဖစ္ေနမလား
ဆိုတဲ့ စိုးရိမ္စိတ္နဲ႔
ညကို ကုန္ဆံုးေစခဲ့တာ
သိမႈေတြထဲထိ
ေပၚေပၚထင္ထင္ ကၽြန္မ ၀င္ထိုင္ခဲ့မိတယ္
အဲ့ဒီအတြက္
အနမ္းလက္ေဆာင္ေပးမလို႔ ဒီဖက္တိုးစမ္းပါဦး ။
စကၠဴေလွငယ္ေလးကို
ေခါက္ျပီး နီးစပ္ရာ ေရစည္ပိုင္းထဲ ထိုးထည့္လိုက္တယ္
မုန္တိုင္းဟာ
ေရစည္ပိုင္းဆီေရာက္မလာဘူး
ၾကံဖန္ဂုဏ္ယူျပီး
ေလွကို ေမွာက္သြားၾကတယ္
အခန္႔မသင့္ရင္
အခန္႔သင့္ေသသြားႏိုင္တာေပါ့ ။
ေ၀းလို႔လည္းမ၀
ေျပးလို႔လည္းမရ တဲ့ ဇာတ္ေဟာင္းၾကီးေတြ
ဇာတ္ေကာင္ဟာ
တကယ္မရိွခဲ့ပါဘူးလို႔ ေလ်ာခ် လိုက္တဲ့
အျဖစ္ဟာ ထူးမျခားနားစြာပဲ
အဲ့ဒီေကာင္ေလးဆီေရာက္လာခဲ့ျပန္တယ္။
လြမ္းေတးခ်ိဳ
၄.၅.၂၀၁၆
Comments
Post a Comment