စိတ္ထဲမွာ ေသနတ္ေတြပစ္ေဖာက္ျပီးတဲ့ေနာက္

တစ္ေယာက္ကိုယ္ထဲကို တစ္ေယာက္တိုး၀င္ ပစ္တယ္ဆိုတာ စင္းလံုးေခ်ာ မမွန္ဘူး
အလင္းေတြျပန္ေနတယ္ အလင္းေတြပ်ံ ႔လာတယ္
မ်က္ရည္ကို ဘာသာေဗဒ အမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႔ တင္စားလည္း လံုေလာက္တဲ့နာၾကင္မႈကို ေဖာ္ျပရာမေရာက္
မွတ္တမ္းမွတ္ရာေတြနဲ႔ ေလ်ာ့တိေလ်ာ့ရဲ ကတိစကားေတြ
အနမ္းဆိုတာ ရြက္က်ပင္ေပါက္ တစ္မ်ိဳးမဟုတ္ဘူးဆိုတာကို ေျပာျပီး ဆိုျပီး
သိေနခဲ့ျပီး က်င့္ၾကံျခင္းဟာ မိုင္းေပါင္း သိန္းသန္းမက ျခားနားခဲ့တာမ်ိဳး
တန္ဖိုးေတြကို တန္ဖိုးထားရင္း ဘုရားပန္းေတာင္ မလဲျဖစ္တာၾကာျပီ ေသာက္ေတာ္ေရ မကပ္ျဖစ္တာၾကာျမင့္ခဲ့
မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္ အဲ့ဒီစကားဟာ သိပ္လွတာပဲ မ်က္ရည္လြယ္မိတယ္
ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းဇာတ္ကားေတြဆို မၾကည့္မိေအာင္ေနတယ္ နာက်င္မႈမွာ သာယာတဲ့ ဆိုက္ကို
ဟာ ငါ့ဆီ မလာပါေစနဲ႔
ငါ ေ၀းတယ္ ငါပိုေ၀းရတယ္
ငါနဲ႔နီးဖို႔ ၾကိဳးစားသူေတြကလည္း ေ၀းတယ္ ငါတို႔ပိုေ၀းရတယ္
ငါနီးဖို႔ ၾကိဳးစားသူကလည္း ေ၀းတယ္ ငါတို႔မွာ ေ၀းစရာအေၾကာင္းမရိွပဲနဲ႔ ေ၀းရတယ္
ဘယ္သူပိုအေရးၾကီးသလဲ မေမးပါနဲ႔ ငါဟာ ငါ့ကိုယ္ငါအတြက္ေတာင္ အေရးေပးလွတာမဟုတ္ဘူး
ႏႈန္းစံေတြဟာ ပင္လယ္လို အကၡရာတစ္မ်ိဳးပဲ ငါ့ကို အႏႈိင္းမဲ့ ၀ါးျမိဳ ပစ္မွာ
ငါဟာ ေရမကူးတတ္တဲ့ ေတာင္ေပၚသား မဟုတ္လား ငါ့သီလထဲမွာ ပင္လယ္ကိုေရွာင္တဲ့အေၾကာင္းပါတယ္


လြမ္းေတးခ်ိဳ

၂၂ ဇြန္ ၂၀၁၆