ရြက္ေၾကြမ်ားတဲ့သစ္ပင္
ရြက္ေၾကြမ်ားတဲ့သစ္ပင္
အဲဒီလိုေျပာေၾကးသာဆို
ငါလဲ အလြမ္းဇာတ္ထဲက
ထြက္ရမည့္ေကာင္မဟုတ္ဘူး..........
ႏွလံုးသားကလဲ update
မလုပ္ရေသးတဲ့ software အေဟာင္းေတြနဲ႔
VIRUS မေလးကို
ပိုးစိုးပက္စက္ၾကိဳဆိုလို႔..........
နင္မလြမ္းတတ္ဘူးဆိုတဲ့
သံုးေနၾက လက္နက္ၾကီးကို ပစ္ခ်ထားလိုက္စမ္းပါ.......
ဗံုတစ္လံုးလိုတီးမွျမည္တာ
အလြမ္းမဟုတ္ေလဘူးကြယ္........
နင့္မ်က္လံုးေတြကို
MEDICAL CHECK UP လုပ္စရာမလိုပါဘူး....................
တစ္ေနကုန္တစ္ေနခမ္း
အြန္လိုင္းထိုင္ျပီး
နင့္အေၾကာင္း
ကဗ်ာတစ္ေသာင္းေလာက္ေရးခ်င္ေနတဲ့စိတ္က
က်ိဳးတို႔က်ဲတဲ
ေပၚေပါက္လာေနေသးတယ္.......
ကမၻာၾကီးဖ်ားေနတာ
ငါလွည့္မၾကည့္အားဘူုး...........
မိန္းမလွေလးေတြကိုထည္လဲေငးတာ
နင္မၾကိဳက္ဘူးဆိုေပမယ့္.........ၾကည့္ရမွာငါ့အလုပ္ပဲမဟုတ္လား..........
နင္မုန္းတီးတဲ့အသံုးအႏႈန္းေတြနဲ႔နင့္ကိုတုန္႔ျပန္ရတာဟာ
လူမရိွတဲ့ဘက္စ္ကားကိုတစ္ေယာက္ထဲစီးရသလို
ဟာတာတာၾကီးျဖစ္ေနပါေရာလားကြယ္......
ျပံဳး
ျပီးရင္းျပံဳးေနရတာနဲ႔
ရင္ထဲမွာငိုေနရတာေတြဟာ
တစ္ခ်ိန္တည္းက်တဲ့အခါ
လူရည္မလည္ျခင္းဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္
အတပ္မခံခ်င္တဲ့အခါ
ဘာမွ ထူစရာ မာနလဲ
မရိွရွာေလေတာ့..........
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္
မိုင္ခရိုစကုပ္တပ္လိုက္ပါတယ္........
အေပၚကိုေမာ့ၾကည့္ရတာ
လည္ပင္းေညာင္းပါတယ္ကြယ္
ေခါင္းငံုျပီးလက္ခံလိုက္ျခင္းသာ
ျငိမ္းေအးရာေပါ့ကြယ္..........
ကိုယ္ဟာ
အျငင္းခံရမွာေၾကာက္လို႔ ျငင္းဆိုျခင္းမျပဳခဲ့တာလား..........
ကမၻာၾကီးကို
မကုမီငါ့ကို အရင္ ကုေပးပါလားကြယ္............
ငါငါ ငါနဲ႔ အရင္းမရိွအဖ်ားမရႈိဒီကဗ်ာကို
ေရးသားလိုက္ျခင္းျဖစ္တယ္..........
ငါျပိးေတာ့
ငါဘာဆက္ေရးရမွန္းမသိတာနဲ့ပဲ.......
ငါက
နိတၳိတံသြားရမွာလားကြယ္......
ငါမျဖစ္ေသးပါဘူး......
ေခြးျခစ္ေၾကာင္ျခစ္လက္ေရးတစ္ခ်ိဳ
႔နဲ႔ ဟိုျခစ္ဒီျခစ္ေရးမွျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုျပိး
ရင္ဘတ္ကို
ကုတ္ကပ္ျခစ္လိုက္တဲ့အခါ.......
ငါ့အတြက္ ရင္
ထဲမွာသဲတရွပ္ရွပ္ဆိုတဲ့စကားလံုးကို အပိုင္ရလိုက္တယ္..........
ငါ့ကို
အဆီတ၀င္း၀င္းလို႔ျမင္ထားသူေတြကေတာ့
သဲတရွပ္ရွပ္
အေၾကာင္း အသိေပးလို႔မျဖစ္ေျခဘူး.....
အဲဒီစကားလံုးကိုငါ့ကဗ်ာကေနလွီးထုတ္ပစ္လိုက္ရတယ္.......
ငါနဲ႔ငါ အလိုတူပါရဲ
႔လား.........။
ဘာကိုမွ
မသံုးစြဲပဲငါက ကဗ်ာဖန္တီးမယ္ဆိုေတာ့သူမ်ားေတြရယ္ၾကဦးမယ္.......
ေဘးနားမွာက ေတာ၀က္
ၾကီးမတ္တပ္ရပ္ထားသလို လူတစ္ေယာက္၊
လင္ပန္းနဲ႔အရိုက္ခံထားတဲ့
မ်က္ႏွာနဲ႔ငါ့ကိုေငးၾကည့္လို႔........
ငါက
သူတည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားအေၾကာင္းေခါင္းထဲလက္သြားပံု ကို
သတိထားမိတယ္..........
ဘာမွရွာေဖြျခင္းမရိွရင္ေတြ႔ရိွျခင္းမရိွႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့
အဆိုကိုျငင္းဖို႔ ငါ့ဆီမွာဘာရိွပါသလဲ............
စာဖတ္အားကလည္း
စြမ္းအားတစ္ ခုပဲလို႔ေျပာေတာ့ ပိုက္ဆံအိတ္ၾကီးေတြကရယ္ၾကတယ္.....
နာရီၾကီးထထေအာ္တာ ေၾကာက္ေနရတယ္.....ဘာျပီးရင္
ဘာလာမွန္းမသိရတဲ့ လူသတ္ဇာတ္ကားထဲ ဘယ္သူပို႔လိုက္တာလဲ........
တံခါးေတြပြင့္သြားၾက.......တံခါးေတြျပန္ပိတ္လိုက္ၾက......
ေျခသံေတြ
ေကာင္းကင္ဆီက ၾကားရတယ္.........
''
မင္းကိုနင္းေနၾကျပီ ၊ မင္းကိုနင္းသြားၾကျပီ '' အံ့ၾသစရာ
ဇာတ္၀င္ခန္းပါပဲကြယ္......
ေနာက္ခံစကားေျပာေလးနဲ႔ဆိုေတာ့
ဒီဇာတ္ကားကို
ဆားအေပါ့ အငန္
ျမည္းစရာမလိုေတာ့ဘူးေပါ့ကြယ္..........
တစ္ေနကုန္တစ္ေနခန္း
ဒီဇင္ဘာကို
ပစ္ပစ္ႏွစ္ႏွစ္ခ်စ္ပစ္လိုက္တာပဲ.......
ေျခသံေတြပိုက်ယ္လာတယ္.......
ငါ့ရင္ဘတ္ကို
ေၾကြျပားခင္းေပးလိုက္တယ္....
ေနပူခံေက်ာက္ျပားေတြနဲ႔
မို႔ သူတို႔ ေျခဖ၀ါးေလးေတြ
မထိခိုက္ေလာက္ပါဘူး.....။
စကၤာပူကို
အြန္လိုင္းကေနသြားတယ္.......
ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး
DATING ဆိုက္ေတြဆီ
ေရာက္ေရာက္သြားေလရဲ
႔ ......
ယဥ္ေက်းမႈေတြ က
အေရခြံေတြလဲကုန္ၾကျပီ.......
ဖေအ
မေပၚပဲေမြးတဲ့သား......
အဲဒီစကားလံုးဟာ ဆဲဆိုျခင္းမဟုတ္ေတာ့တာကို
လူေတြလက္ခံလာၾကျပီ.........
အေၾကြးစာရင္းထဲထည့္ထားတဲ့ေရးစရာေတြကို
ဒီေန႔
အန္ထုတ္လိုက္ဖို႔အခ်ိန္တန္ျပီ...........
အဲဒီနာရီၾကီးပဲေၾကာက္ေၾကာက္ေနရတယ္........
ေမေမ့အေၾကာင္းေရးခ်င္တယ္.......
ေဖေဖ့
အေၾကာင္းမပါလို႔လဲမျဖစ္ဘူး..........
မိသားစု၀င္ေတြက
စိတ္ဆိုးဦးမယ္.......
တယ္ရင္းေတြအတြက္ကဗ်ာေရးေပးရမယ္...........
ေမွာ္ဆရာ
ခဏေလာက္၀င္စားပစ္လိုက္ဦးမယ္..........
ေန႔လည္စာမစားရေသးတဲ့
ညေနခင္း...........
စားပြဲေပၚမွာေမွ်ာ္ေနတဲ့
ယမကာပုလင္း........
အသံက်ယ္က်ယ္ေျပာတတ္တဲ့စာကေလးေတြလဲ
ပန္းကန္ထဲမွာ တံုးလံုးပက္လက္...
ဆန္မရိွပဲ
အစားၾကိးတဲ့သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ေသာက္ျဖစ္မယ္ထင္တယ္............
ေျခသံေတြျပင္းတယ္...........
အသိရားနဲ႔ယွဥ္ျပီး
ၾကိမ္းေမာင္းလိုက္ၾကစို႔ကြယ္...........
သူမက CHECK OUT
မလုပ္ပဲ ငါ့ဆီကထြက္သြားတယ္........
ငါက
ရြက္ေၾကြမ်ားတဲ့သစ္ပင္ေပါ့....။
လြမ္းေတးခ်ိဳ
၂၀၁၀
၂၀၁၀
Comments
Post a Comment