ကဗ်ာဟာ လက္ဂိုကစားနည္းေတြနဲ႔ နင္လား ငါလား စသည္ျဖင့္


ကဗ်ာဟာ လက္ဂိုကစားနည္းေတြနဲ႔ နင္လား ငါလား စသည္ျဖင့္

အဆင္မေျပမႈဟာ တံခါး၀မွာ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရးမရေသးဘူး
ေခါင္းေပၚက်ေနတဲ့ ေရတစ္စက္ခ်င္းစီဟာ ခ်က္ခ်င္းဆို ဘယ္သိသာပါ့မလဲ
ေအးစက္သြားမယ္
တစ္ခုခုဟာ သင့္ဆီေရာက္လာျပီး တစ္ခုခုဟာ
သင္နဲ႔မဆိုင္ေတာ့ပါဘူးလို႔ တျဖည္းျဖည္း ေျပာေနမယ္ဆို
အဲ့ဒီတစ္ခုခုကို သင္လိုခ်င္တပ္မက္ေနပါ့မလား
ေတြးရမွာပူတယ္ ေ၀းရမွာပူတယ္
အေတြးထဲမွာတင္ ေ၀းရမွာေၾကာက္တယ္
အေ၀းတစ္ေနရာကေန ေဆြးရမွာေၾကာက္တယ္
ဒါပဲေရးေနတယ္လို႔ေျပာစရာရိွတယ္
ဒါမေရးရင္ ဘာေရးရမလဲလို႔ေမးရမယ္
အပိုင္ခ်ည္းလာကိုင္တာမ်ိဳး မၾကိဳက္သလို
အႏိုင္ခ်ည္း လာျပဳိင္တာမ်ိဳးလည္း မၾကိဳက္ဘူး ။  
ခက္တယ္ ရွက္တယ္ မအူမလည္နဲ႔ လူလည္ေတြ
သေဗသတၱာ ကံမတကာ
ပါဋိေတြ စာလံုးေပါင္းမွားၾကည့္တယ္  
တစ္ခါတစ္ေလ အမွားေတြက အဓိပၸာယ္အသစ္ေတြနဲ႔ လန္းဆန္းေနတာမ်ိဳး
အလ်ားအနံ မရိွ ၾကီးထြားေနတာမ်ိဳး
အသြားပဲရိွျပီး အျပန္မရိွတာမ်ိဳး
ဒါမ်ိဳးေတြ ဒါမ်ိဳးေတြေပါ့
အက်ိဳးေမွ်ာ္ေဆာင္ရင္း အခ်ိဳးေတာ္ေတာ္ေျပာင္းသြား
ရင္ထဲမွာ ေႏြးသင့္သေလာက္ေႏြးရမယ္
မခ်ပဲမေရး ခ်ျပီးေရး
ေရးရင္းရည္ရြယ္ရာကို ေ၀းသြားတာ
ဘာ၊ဘယ္လို ၊ ဘယ္လိုျဖစ္ရတာ ၊ ဘာလို႔လဲ
ဆက္ထားတဲ့ဖုန္းကို ျပန္ခ်ပစ္မယ္
အေၾကာင္းအက်ိဳးကို ဘယ္နားထားမလဲ
ပစၥဳပၸန္ေတာက္ေလွ်ာက္ေမာင္းသြင္းရမယ့္ အပ်င္းေျပမႈေတြဆီ
ကလစ္ကို တစ္ခ်က္ျပီးတစ္ခ်က္ႏွိပ္
တန္ဖိုးနည္း အိမ္ယာေတြဆီ
ျဖည္းျဖည္းခ်င္းလွမ္းသြားတဲ့
အနမ္းေတြဆီ ခဏခဏ သံေခ်ာင္းမေခါက္စမ္းပါနဲ႔
အာရံုဟာစိုက္မရ
အလုပ္ကို ေၾကးစားလိုသေဘာထားတာ
ေၾကးစားဆိုတာ ေကၽြးတာစားျပီး ခိုင္းတာလုပ္တာမ်ိဳးလား
ငါတို႔ဟာ ရမၼက္မျပင္းဘူး
သက္ျပင္းေတြပဲ ခ် ခ် ခ်
စျပီလား စျပီလား မင္းတို႔က ေနေတာင္ မေစာင္းေသးဘူး
တစ္ေနကုန္ ခပ္ေသာက္ခ်င္မိတဲ့ ပင္လယ္ေရ
ေႏြဟာ ဘယ္သူ႔ဆီေရာက္ခဲ့တာလဲ
စကၠဴေပၚက မင္စက္ေတြ
ေတာင္တန္းေပၚက ကုပ္ကပ္ေပကါရတဲ့ ေက်ာက္ၾကားသစ္ပင္
ေရးေနတဲ့စာကို ျပန္မျမင္ရတဲ့မ်က္၀န္းေတြ
တီဗြီစခရင္ ျဖစ္ျဖစ္ ကြန္ျပဴတာစခရင္ျဖစ္ျဖစ္
သူတို႔ဟာ ၀ါးလာမွာ အေသအခ်ာပဲ
အိပ္မက္ဦးတုန္းက ဘီယာ
တျဖည္းျဖည္းရူးလာေတာ့ အရက္ျပင္းျပင္း
စီးကရက္ ေငြ႔ေတြကိုလည္း အရူးလက္မွတ္ထုတ္ေပးရမယ္
ဘယ္ကိုသြားလိုက္တာလဲ
အေကာင္းဆံုးေတြကို ဒိတ္ဒိတ္ၾကဲမွတ္တမ္းတင္
ေတာ္၀င္ပိေတာက္ဟာ ဘယ္လမွာ နားရမယ္ပြင့္ရမယ္မသိ
အဲ့ဒီေတာ့
ႏွစ္သစ္ဟာကူးခ်င္တိုင္း ကူးေနမွာ
ကဲ ဒါေပမယ့္ေတြနဲ႔ ေရွ ႔ဆက္

လြမ္းေတးခ်ိဳ
14 December 2015
10:58 AM

Comments

Popular posts from this blog

စာေဟာဆရာ

ပညာရိွအေယာင္ေဆာင္တုန္းက ကိုယ့္သီ၀ရီ က ကဗ်ာကိုဖ်က္ဆီး

ပန္းကေလးနဲ႔ က်ေနာ္