ဖုုန္းဆိုုးေျမ

ဖုုန္းဆိုုးေျမ

အနံ႔ျပင္းျပင္းရလိုုက္တာနဲ႔ လိုုခ်င္တပ္မက္မႈဟာ
အဆံုုးစြန္ထိ ခရီးထြက္ခဲ့ရတာပါပဲ ။

မသက္မသာ နဲ႔ ၾကမ္းျပင္ကိုု
ပြတ္သပ္ၾကည့္ခဲ့ရတယ္။

အသံေတြကိုုၾကားရင္ ျပန္လာမွာ
မဟုုတ္ဘူးလိုု႔ ထင္ခဲ့ရတယ္။

မေတာ္တဆ ျပဳတ္က်ခဲ့တယ္ဆိုုရင္ေတာင္
ရည္ရြယ္ထားခဲ့တာပါလိုု႔ ေျပာရဲႏိုုင္တဲ့ သတၱိမ်ိဳး နဲ႔ ။

ေကာင္းကင္ကိုု ပိတ္လိုုက္တယ္။
ေကာင္းကင္ဆီမွာ လိုုခ်င္တဲ့ ၾကယ္မ်ိဳးကြဲေတြ မရိွဘူး။

သံသယ ကိုုထိန္းခ်ဳပ္ထားမလား ။
ပြင့္အံျပီး ထြက္လာမလား။

တစ္ေယာက္တည္းဘ၀ ကိုု
ခံုုမင္တယ္လိုု႔ ေျပာေနၾက ေဘာ္ဒါၾကီးက
တစ္ရြာေျပာင္းျပီး သူေကာင္းျဖစ္သြားျပီ ။

ေနရာကိုု လိုုသေလာက္ေရႊ ႔ယူျပီး
ေရႊစေတြလိုု က်င္ယူ ရျပန္တယ္။
ေရႊဟာ တန္ရာတန္ေၾကးထက္ပိုုျပီး
ရေလာက္တဲ့ အရည္အေသြးမ်ိဳးနဲ႔ ။

အသံေတြဟာ
တကူးတက ေရာက္မလာခဲ့ဘူးဆိုုရင္ေတာင္မွ
လြယ္လင့္တကူလမ္းၾကံဳေနခဲ့တာပါပဲ ။

တျခားေနရာကိုု မ်က္ႏွာမလႊဲနဲ႔ လိုု႔ေျပာျပီး
ေၾကာက္ရြံ ႔ စိတ္ကိုု ဖိုုးကပ္စ္ျဖတ္ထားလိုုက္တဲ့အခါ
အျငိဳးတၾကီးနဲ႔ ကႏၱာရ တစ္ခုု အပိုုင္ရတယ္။

ကႏၱာရကိုု စိုုက္ပ်ိဳးေျမလိုု႔ ထင္မွတ္တဲ့
အေကာင္းျမင္မႈမ်ိဳးနဲ႔ ပ်ိဳးေတြ ၾကဲျပီးရင္းၾကဲပက္ ။

လိုုအပ္ရင္ လိုုအပ္သလိုု ထုုတ္သံုုးရတဲ့
ေနာက္ဆံုုး၀ွက္ဖဲဟာ အၾကိမ္ၾကိမ္သံုုးထားတဲ့
လက္ႏွီးစုုတ္ တစ္ခုုလိုု အေရာင္အ၀ါနဲ႔ ။

အုုတ္နီခဲေတြဟာ ဘုုရားျဖစ္ေတာ့မွာ
ၾကိဳသိေနခဲ့ရင္ေတာင္
အေလွာင္ခံရတာက အေလွာင္ခံရတာပါပဲ ။

စီးကရက္မီးကိုု
ၾကံဳသလိုု မပစ္မိဖိုု႔ သတိေပးရင္း
ေတာမီးေတြနဲ႔ တစ္လမ္းတည္းသြားခဲ့ၾကရတယ္။

ဆီကုုန္ေနတဲ့ မီးခြက္ ၊ ဆီကုုန္ေနတဲ့ ဆိုုင္ကယ္
ဘာေတြကိုု ပဲ အလိုုက်က် မက်က်
ပိုုင္ဆိုုင္ျခင္းဟာ မပိုုင္ဆိုုင္ျခင္းထက္ ပိုုျပီး နာက်င္ေနခဲ့ရတာပါ ။

အ၀ါေရာင္ ပန္းေတြ ပြင့္ျပီၾကားလိုု႔
ဦးဦးဖ်ားဖ်ားသြားၾကည့္လိုုက္တယ္။

နာမည္ေပးထားတဲ့ပန္းဟာ
အဖူးအငံုုအေျခအေနကေန
ေျခာက္ေသြ႔ ညိဳးေရာ္သြားပံုုေလး ။

ကမၻာၾကီးနဲ႔ စီးခ်င္းမထိုုးမိေစနဲ႔ ။
ၾကက္ဥေတြဟာ နံရံကိုု ပစ္ေပါက္မိရင္
အဆံုုးသတ္လွမွာမဟုုတ္ဘူး။

ၾကားေနၾက စကားၾကီးနဲ႔
ၾကံဳေနၾက လူေတြကိုု
မၾကံဳၾကံဳေအာင္ ေျပာပစ္လိုုက္ျပီးမွ စိတ္ေက်နပ္ေနခဲ့ ။

လြမ္းေတးခ်ိဳ
၆.၄.၂၀၁၇

ဖုုန္းဆိုုးေျမ ၂

ဘာရုုပ္ရွင္ေတြ ၾကည့္သလဲတဲ့ 

ငါတိုု႔ဟာ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုုယ္ေတာင္ သရုုပ္ေဆာင္လိုု႔ မ၀ေသးတဲ့အေၾကာင္း

ဘာစာေတြဖတ္သလဲတဲ့
ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေတြဖတ္ျပီး
ျပိဳက်ပ်က္စီးေနတဲ့ တိုုက္အိုုၾကီးေတြ

ဘာေတြနာယူမွတ္သားေနသလဲတဲ့
လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္းေျပာျပီး
တြယ္ျငိေနမိတဲ့အေၾကာင္း

ငါ့ရင္ဘတ္ကိုု နားၾကပ္တပ္ေပးလိုုက္တယ္
အရိွတရားကိုု မခံုုမင္ပါေၾကာင္း
ပင္လယ္ထဲမွာ ပုုလဲေတြရိွမယ္အထင္နဲ႔
ဆူနာမီကိုု ရင္ဖြင့္ၾကိဳေနျခင္း

မိုုးျပိဳမွာစိုုးတဲ့ တစ္တီတူးရယ္
မ်က္ႏွာလႊဲျပီးပစ္လိုုက္တဲ့ ခဲတစ္လံုုးရယ္
ဒီမွာ ခဏရပ္ထားတယ္ ျမင္ေအာင္ၾကည့္

လြမ္းေတးခ်ိဳ
၂.၄.၂၀၁၇

ဖုုန္းဆိုုးေျမ ၃

မက္မိုုရီ စတစ္ တစ္ေခ်ာင္းကိုု
ကြန္ျပဴတာထဲမွာ ထည့္သြင္းခြင့္ေပးလိုုက္တဲ့အခါ
အကာအကြယ္မပါပဲ လိင္ဆက္ဆံမိသလိုုေပါ့ 
ဘာမွ မျဖစ္ရင္ ဘာမွ မျဖစ္ဘူး

ဘယ္သူမွ မထိုုးလိုု႔ လြတ္ေနတဲ့ ပါကင္ကိုု၀င္ထိုုးကာမွ
ငွက္ေခ်းေတြ ေရတြက္လိုု႔ မႏိုုင္ဘူးဆိုုလား
ေဘာ္ဒါေျပာျပမွ အလင္းရတယ္
သူမ်ားမထိုုးတဲ့ပါကင္မွာ ဘုုရင္ျဖစ္ခ်င္ေနသူခ်ည္းပါလား

လူသတ္တဲ့ဂိမ္းကိုု
စားပြဲေပၚမွာ
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ကစားလိုု႔ရေနျပီ

လြတ္လြတ္လပ္လပ္ပ်ံတဲ့ ငွက္ေတြဟာ
ေကာင္းကင္ေအာက္က လြတ္ရိုုးထံုုးစံမွ မရိွဘဲ
အတုုလည္းျမင္တယ္ အတတ္လည္းသင္ခဲ့ရတယ္
ေလွာင္အိမ္ထဲက လြတ္လပ္ျခင္းေတြဆီ

လြမ္းေတးခ်ိဳ
၂.၄.၂၀၁၇

ဖုုန္းဆိုုးေျမ ၄

နာမည္က အေရးမၾကီးဘူးလိုု႔သာဆိုုတယ္
ေသခ်င္းဆိုုးေလး လိုု႔ ေခၚရင္
သတ္ေသသြားမည့္အမ်ိဳးေတြ

ရြဲ ႔ ရင္လည္း တစ္ျခမ္းေစာင္းသြားေအာင္ ရြဲ ႔
ဓားျပတိုုက္ရင္ေတာင္ ဓားျမဗိုုလ္ ျဖစ္ေအာင္လုုပ္
ၾသ၀ါဒ အတံုုးအတစ္လိုုက္နဲ႔

မျပီးေသးရင္ မျပန္နဲ႔
ျပီးရင္လည္း ခ်က္ခ်င္းမျပန္နဲ႔
အိမ္တံခါး၀ကိုု နားမစြင့္နဲ႔
ၾကားမိ ၾကားမွား ေတြရိွတယ္

လြမ္းေတးခ်ိဳ
၂.၄.၂၀၁၇

ဖုုန္းဆိုုးေျမ ၅

ဘယ္ကိုုျပန္မွာလဲ
ဘာလိုု႔ျပန္မွာလဲ
မျပန္ရင္ေကာ မရဘူးလား 
ဘယ္အခ်ိန္ျပန္မွာလဲ
ဘာေၾကာင့္ျပန္ရတာလဲ
မသိခ်င္ဘူးလား ေမးမည့္သူမရိွဘူးလား
ေမးခြန္းေတြကိုု စျပီး မေျဖမိေစနဲ႔
သတိရိွရိွ မင္နဲ႔ ေန
ခင္ဗ်ားကိုု တူးေဖာ္ပစ္လိုုက္မွာ သိလား
ခင္ဗ်ားကိုုယ္ခင္ဗ်ား ဘာေကာင္မွန္းမသိေစနဲ႔

လြမ္းေတးခ်ိဳ