ေတာ္ျပီလား ဒီေလာက္ဆိုု

ေတာ္ျပီလား ဒီေလာက္ဆိုု

တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ နီးလာျပီလိုု႔ ငါေျပာလိုုက္တယ္
စက္သံေတြ ၾကားရတယ္
ခုုတ္ေမာင္းလာတာလား ခုုတ္ေမာင္းေနဆဲအသံေတြကိုု ရုုတ္တရတ္ငါၾကားေနရတာလား
အခ်ိန္ကိုုၾကည့္ေတာ့ ညတစ္နာရီခြဲ
အိပ္မေပ်ာ္ျခင္းကိုု ငါလြယ္လြယ္နဲ႔ သင္ခဲ့ရတာမဟုုတ္ဘူး
အဖိုုးအခၾကီးတယ္
ေဆးလိပ္ေငြ႔ေတြကိုု အခန္းထဲမွာ ငါမျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူး
မျမင္ခ်င္ေတာ့တာလည္း ငါ့ရဲ ႔ ဆႏၵအမွန္ ဟုုတ္ခ်င္မွလည္းဟုုတ္မယ္
တိတ္ဆိတ္သြားတယ္
ဖန္ခြက္ထဲကိုု ဘီယာလက္က်န္ကေလး ေကာက္ထည့္လိုုက္တယ္
ျပီးေတာ့
ဒီအရည္ေတြေသာက္ျပီး ငါဘာျဖစ္မွာလဲလိုု႔ေမးတယ္
ငါဘာျဖစ္ခ်င္ခဲ့လိုု႔တုုန္း
ေရွ ႔ကိုုဆက္မယ္ လိုု႔ တက္က်မ္းစာအုုပ္ေတြကေျပာတယ္
ငါက တက္က်မ္းေတြကိုု သင္တန္းပိုု႔ခ်တယ္
ျပီးေတာ့ ငါ့ကိုုယ္ငါဆြဲခ်တယ္
ေရဆြဲခ်လိုုက္သလိုုမ်ိဳးေပါ့
ျပီးေတာ့ ဘာသံေတြၾကားရမွာတုုန္း
တံေတြးကိုု ျမိဳခ်တယ္
အိပ္ခ်င္ရက္နဲ႔ အိပ္လိုု႔မေပ်ာ္တဲ့ည ငါလည္း မယံုုႏိုုင္ဘူး
မယံုုႏိုုင္ဘူးဆိုုတာ ငါလည္း မယံုုခ်င္ဘူး
ေခါင္းခ် အိပ္စက္ဖိုု႔ ငါၾကိဳးစားတယ္
ငါ့ဆီမွာ ဘာအရာမွ မထင္ဘူး
ငါနဲ႔ အတူရိွခဲ့ဖူးသူေတြကိုု ငါပ်က္ကြက္တယ္
ငါဖုုန္းမေခၚေတာ့ဘူး ငါဖုုန္းေခၚေတာ့လည္း သူတိုု႔က မကိုုင္ေတာ့ဘူး
ငါအိပ္ခ်င္တယ္
ျပီးေတာ့ အဲကြန္းက ေအးလိုုက္တာလိုု႔ ငါတိုုးတိုုးေလး ရြတ္တယ္
တစ္ေယာက္တည္း ေစာက္စကားေတြ မ်ားမ်ားေနတဲ့ ငါ့ကိုု
ဘယ္သူေတြ အမွတ္ရမွာတုုန္း
ဘ၀မွာ အဂၤုုလိမာလျဖစ္ခ်င္တယ္ ဘယ္သူေျပာမလဲ
ငါ့ဖလိုုးေတြနဲ႔ ငါ့ကဗ်ာကိုု ငါျပန္ကူးခ်လိုုက္တယ္
ျပီးေတာ့ ငါ့ကိုုယ္ငါခိုုးေတာ့ ငါသူခိုုးျဖစ္သြားႏိုုင္တဲ့အေၾကာင္း
လမ္းမေပၚမွာ ယာဥ္တိုုက္မႈတစ္ခုုခုုျဖစ္ေတာ့မယ္လိုု႔ ၾကိဳျမင္ေနမိတဲ့စိတ္နဲ႔
ငါကားေမာင္းတယ္
ငါေမာင္းတဲ့ကားေပၚမွာ ငါတစ္ေယာက္တည္းလိုုက္စီးတယ္
ျပီးေတာ့ ဘီယာကိုု ထပ္ျဖည့္တယ္
ငါ့လိုုင္စင္ သက္တမ္းကုုန္သြားျပီလား
အေ၀းေျပးကားသံေတြဆိုု ငါလည္း မုုန္းတယ္
အေ၀းကိုုေျပးသြားတဲ့ သူေတြက ဟြန္းေတာင္ မတီးသြားဘူး
ငါနဲ႔အေ၀းကိုု ေရာက္သြားတယ္
မီးစိမ္းလား မစိမ္းလား မသိေတာ့တဲ့ အေကာင့္တစ္ခုုကိုု ငါတမ္းတတယ္
နာမည္ေတြ ထိုုင္ရြတ္တယ္
ငါမသိပဲ ငါ့အေကာင့္ကိုု တစ္ေယာက္ေယာက္က တစ္ေနရာရာကေန ၀င္ၾကည့္ေနမွာပဲလိုု႔
ငါထင္တယ္
အေ၀းေျပး လူသားေတြထဲက တစ္ေယာက္ျဖစ္မွာေပါ့
ငါ့ေျခေထာက္ေတြက်ဥ္ေနတယ္
အပူဖုုေတြ အာေခါင္မွာေပါက္ေနတာ ငါမၾကိဳက္ဘူး
ငါလွ်ာနဲ႔သပ္လိုုက္တယ္
ဒဏ္ရာေတြ သက္သာလိုုသက္သာျငား တစ္ခုုခုုလုုပ္ၾကည့္လိုုက္တာပါပဲ
မလြယ္လွဘူးဆိုုတာေတာ့ ငါသိခဲ့ပါတယ္
ငါဘာျဖစ္ခ်င္ျပန္ျပီတုုန္း
ဆရာ၀န္ေတြ ၊ အင္ဂ်င္နီယာေတြ ဆိုုတာလည္း ငါ့အရြယ္ၾကီးနဲ႔ ရြတ္လိုု႔မွမေကာင္းေတာ့ပဲ
စိတ္ေကာက္မႈမွာ ဇြဲၾကီးလြန္းတဲ့ သူေတြကိုု ငါ မသတီဘူး
ငါခ်စ္တဲ့သူေတြထဲမွာ အဲ့ဒီလိုု လူမ်ိဳးေတြပါေလ့ရိွတယ္
အသဲတစ္ျခမ္းကိုု ဓာတ္မွန္ရိုုက္ျပီး
ေဟာ့ဒါက အခ်စ္ ေဟာ့ဒါက အမုုန္း
အခ်စ္နဲ႔အမုုန္းေပါင္းမွ ဘ၀ဆိုုတာ ရတယ္လိုု႔ ငါေျပာတယ္
ငါ့ဒႆနကိုု အေသအလဲ ကာကြယ္ဖိုု႔ ငါၾကိဳးစားမွာ မဟုုတ္ဘူး
ဘက္ထရီကုုန္ေတာ့မယ္
အလုုပ္နဲ႔ဆိုုင္တဲ့ အီးလ္ေမးတစ္ေစာင္ ၀င္လာျပန္ျပီ
ငါတိုု႔ေတြက workaholic ေတြလား
ငါကေကာ ေခါင္းကိုု တဗ်င္းဗ်င္းကုုတ္ေနရတုုန္းပါလား
အျပာကားေတြ တစ္ကားျပီးတစ္ကား ၾကည့္ေနရတုုန္းပါလား
ႏွာရည္တရႈတ္ရႈတ္ အျဖစ္ခံျပီး
က်န္းမာေရးဂရုုစိုုက္ဆိုုတဲ့ စကားသံကိုု ဆင္လီးေခြးေမွ်ာ္သလိုု ေမွ်ာ္ေနရတုုန္းပါလား
အိပ္မက္ဆိုုးၾကီးကိုု ေၾကာက္လိုု႔ အိပ္ဖိုု႔မရဲျဖစ္ေနရတုုန္းပါလား
ေႏြဆုုိရင္ ပူမွာပဲ ဒါဆိုု ငါက ဘာလိုု႔ ေရခဲတုုံးျဖစ္ရမွာလဲ
မင္းက ေႏြဆိုုမွေတာ့ ငါလည္း သံရိုုင္းတုံးပဲလုုပ္မွာေပါ့
ႏွင္းဆိုုရင္ေအးမွာပဲ
ငါစီးကရက္တစ္လိပ္ေတာင္ အျပင္မွာ မေသာက္ႏိုုင္ဘူး
ငါဘာေၾကာင့္ ေႏြလုုပ္ရမွာလဲ
မ်က္လံုုးေတြ ေယာင္ျပီးစင္းလိုုက္တယ္
နတ္သမီး တစ္ပါးပါးက အခန္းမွားျပီး တံခါးလာေခါက္မယ္လိုု႔ ငါယံုုၾကည္တုုန္းပဲ
ငါအိပ္မွသူလာမယ္ ထင္လိုု႔ ငါအိပ္ရမယ္

လြမ္းေတးခ်ိဳ
1:48 AM
23 March 2018