လြမ္းေတးခ်ိဳ ( Lwantaycho)

ကိုယ့္ဘာသာ ဦးေႏွာက္မုန္တိုင္းဆင္ျပီး ခ်ေရးျဖစ္လိုက္တဲ့ေမးခြန္းေတြျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ဖက္ဖက္ကို ေစာင္းေပးျပီး ေမးခြန္းထုတ္တာထက္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္မရွင္းလင္းတဲ့အခ်က္အလက္ေတြကို ေမးခြန္းပံုစံမ်ိဳးခ်ေရးမိသြားပါတယ္။ ေမးခြန္းေတြကို စိတ္ထဲက တိုးတိုးေလးေျဖၾကည့္ႏိုင္သလို ၊ ကြန္မန္႔မွာ မန္႔သြားလို႔လည္း ရပါတယ္။  ဆက္ကပ္ေတြထဲက ကမၻာလံုးထဲမွာ ဆိုက္ကယ္ပတ္စီး ေနရသလို ဘယ္မွလဲမေရာက္ ပတ္ခ်ာလည္ ေနတဲ့ ျပႆနာ တစ္ရပ္ကို ေျဖရွင္းသင့္ေနျပီလို႔ ယူဆလို႔ပါ ။ ဂ်ာနယ္လစ္မိတ္ေဆြေတြ ဖတ္မိရင္လည္း  ပက္သက္ဆက္ႏြယ္သူေတြ၊ တာ၀န္ရိွသူေတြကို ေမးစရာ ေမးခြန္းတပိုင္းတစ ရသြားခဲ့ရင္ ေပ်ာ္မိမွာပါ ။ မိတ္ေဆြစိတ္ထဲမွာ ေပၚလာတဲ့ေမးခြန္းေတြကိုလည္း ခ်ေရးပစ္လိုက္လို႔ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ေမးခြန္းေတြနဲ႔ ကစားေနမိပါတယ္။ အပိုင္း တစ္။   ။ သူတို႔ ဘယ္သူေတြလဲ ။ 1.     ရုိဟင္ဂ်ာ ဆိုတာ ဘယ္သူေတြလဲ။ 2.     သူတို႔ကို သူတို႔ ဘယ္လို ေခၚၾကသလဲ ။ သူတို႔ဆီမွာ သမိုင္းမွတ္တမ္းေတြရိွသလား။ 3.     အျခားႏိုင္ငံေတြမွာေကာ သူတို႔နဲ႔စပ္လ်ဥ္းတဲ့ ေခတ္ျပိဳင္ မွတ္တမ္းေတြ ၊ စာေပ ေတြေကာ ရိွသလား ။ 4.  ...

ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိေသာလက္မ်ား လက္ေတြအေၾကာင္းအမ်ားၾကီးေတြးခဲ့ဖူးသည္။ တခါမွေတာ့ စာခ်မေရးခဲ့ဖူး ။ အခုေတာ့ေရးဖို႔ၾကိဳးစားၾကည့္သည္။ ေရးရင္းေပ်ာ္ေပ်ာ္လာသည္။ ဒါနဲ႔ ပိုပိုေရးျဖစ္သြားသည္။ နိစၥဓူ၀ လက္ လက္သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေန႔စဥ္ဘ၀တြင္ေတာ္ေတာ္ အသံုး၀င္သည္ဟုလည္းျမင္သည္။ မနက္ အိပ္ယာထသည္ႏွင့္ မ်က္လံုးကို လို လက္နဲ႔ပြတ္သပ္ကာ အိပ္ယာႏိုးခဲ့သည္။ မ်က္ႏွာသစ္ ၊ သြားတိုက္ေတာ့လည္း ဒီလက္မပါလွ်င္မျဖစ္။ အိမ္သာတက္ရင္လည္း လက္ကို မျဖစ္မေန သံုးရေသးတယ္။ မနက္စာစားမလား လက္မပါလွ်င္မျဖစ္ ။  တစ္ခုခု သယ္လွ်င္လည္း လက္ျဖင့္သယ္ရသည္။ ဖုန္းေျပာလွ်င္လည္း လက္ျဖင့္ ေျပာရသည္။ တခ်ိဳ ႔ ေသာ တစ္ကိုယ္ရည္ တစ္ကာယ သမားေတြကို လက္သမားေတြဟုေခၚေသးသည္။ အဂၤလိပ္ဟာသ တစ္ခုရိွသည္။ ႏွစ္ဦးေပ်ာ္ပါးလွ်င္ twosome ဟုသံုးႏႈန္းသည္။ သံုးဦးေပ်ာ္ပါးလွ်င္ threesome ဟုသံုးႏႈန္းကာ ၊ ေလးဦးေပ်ာ္ပါးလွ်င္ foursome ဟုသံုးႏႈန္းျပန္သည္။  အကယ္၍တစ္စံုတစ္ေယာက္ က သင့္ကို handsome ဟုသံုးႏႈန္းလွ်င္ ၊ သင္မည္သို႔ အဓိပၸာယ္ေပါက္မည္နည္း။ ဒီဟာသေလး ဖတ္မိျပီး ရင္းႏွီးေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေနာက္ေျပာင္ေျပာမိေသးတယ္။ ဒါလည္း လက္နဲ႔မကင္းဘူးမဟုတ္လား ။ လုပ္ငန္းခြင္...

CV  ေလးေတာ့ ျပင္ထားေစခ်င္ အခု တစ္ေလာ ကိုယ္လုပ္ရတဲ့ အလုပ္က ကိုယ္နဲ႔အလုပ္တြဲလုပ္ဖို႔ ၀န္ထမ္းသစ္ေတြဌားရမ္းရတဲ့ အလုပ္ဗ်။ အဲဒီေတာ့ CV  ေတြ ၊ application letter ေတြ မုန္းေလာက္ေအာင္ ဖတ္ေနရတဲ့ကာလေပါ့။  ဖတ္ရင္းနဲ႔ စိတ္ထဲမွာ အားမလို အားမရျဖစ္တာမ်ိဳး ခံစားမိတယ္။ ဘာကို အားမလို အားမရျဖစ္တာလဲဆိုေတာ့  CV တို႔ application တို႔ကို စနစ္တက်ျပင္ဆင္ထားတဲ့ လူဦးေရ အရမ္းနည္းလို႔ပါပဲ။  CV  ဆိုတာ ကိုယ္နားလည္သေလာက္ ျပန္ေျပာရရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေရာင္းတဲ့ စာရြက္စာတမ္းတစ္ခု ပဲျဖစ္ပါတယ္။  ေစ်းေရာင္းသလိုပါပဲ ။ ေစ်းေရာင္းရင္ အျပေကာင္းရပါတယ္။  ကိုယ့္ CV  ကို စဖတ္ၾကည့္ကတည္း ဆက္ျပီး မလႊတ္ခ်ခ်င္ေလာက္ေအာင္  ျပင္ဆင္ထားဖို႔လိုပါတယ္။ ကိုယ့္ကၽြမ္းက်င္မႈေတြ၊ အရည္အခ်င္းေတြ ၊ အေတြ႔ အၾကံဳ ေတြ ကို အလုပ္နဲ႔ စပ္လ်ဥ္းတယ္ထင္ရင္ ထည့္သင့္သေလာက္သာ ထည့္ ေပေတာ့ ဗ်ိဳ ႔ ။ အခုလို အင္တာနက္ေခတ္ၾကီးမွာ CV  တစ္ေစာင္ျပင္ရတာ သိပ္ခက္ခဲလွတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။  အဲ့ဒီအတြက္ အခ်ိန္ေပးလိုက္ရင္ ကိုယ့္အတြက္ အက်ိဳးအမ်ားၾကီးရိွႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက application letter ေရးတာပါပဲ ။  C...

ကြဲျပားတာ ခြဲျခားဖို႔ မဟုတ္ဘူးတို႔ ဘာတို႔ မတူညီတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ ေတြၾကား ဘယ္လို ေျပာဆိုဆက္ဆံၾကမလဲ ဆိုတဲ့ သင္တန္းေတြ တက္ခဲ့ ေပးခဲ့ဖူးပါတယ္။ အခုတစ္ေလာ အဲဒီအေၾကာင္းအရာေလးေတြေလ့လာျဖစ္တယ္။ အဲဒီမွာ ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခု ျဖစ္တည္လာဖို႔အတြက္ အေျခခံတန္ဖိုးထားမႈေတြကလည္း အေျခခံအုတ္ျမစ္ေတြ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ၊ တန္ဖိုးထားမႈေတြ မတူညီၾကတဲ့ လူေတြအခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ ဘံုတူညီတာေလးေတြ မွ်ျပီး နားေထာင္ ပိုျပီး သဟဇာတ ျဖစ္တဲ့ လူ႔ ေဘာင္ကို တည္ေဆာက္ ႏိုင္လာလိမ့္မယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ ႔က တစ္ကိုယ္ရည္တစ္ကာယ သမားေတြ ၊ တခ်ိဳ ႔က အုပ္စုလိုက္ ေနထိုင္ရတာ ကိုမွ လူ႔ေလာက ရဲ ႔ အႏွစ္သာရလို႔ သတ္မွတ္ၾကတာမလား ။ ယဥ္ေက်းမႈကြဲျပားတဲ့ သူႏွစ္ဦးကို ကိုယ္နဲ႔ သူဆိုျပီး ေရးထားပါတယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ေကာ ဘယ္ထဲမွာပါသလဲ ၊ ဘယ္ဖက္ကို ပိုယိမ္းသလဲ ၊ ကိုယ့္ဖက္လား သူ႔ဖက္လား ၊ ကိုယ္ေရာသူေကာ မွ်ေနတယ္လို႔ ထင္သလား။ ဘယ္သူဘယ္၀ါက ပိုေကာင္းတယ္လို႔ေတာ့ သတ္မွတ္လို႔ ရတယ္မထင္ဘူး။ ကမၻာၾကီးဟာ တစ္ကုိယ္ရည္ တစ္ကာယ ေခတ္ၾကီးကို ပိုျပီး ဦးတည္ေနတယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ ကုမၸဏီၾကီးေတြ ၊ အစိုးရ အဖြဲ ႔အစည္းေတြ ၊ UN တို႔  INGO တို႔ေတြဟာ ပိုျပီး အခ်ိန္တိက်ျပီး ၊ Deadline ေတြနဲ႔ အလုပ္လ...

မယံုႏိုင္ဘူး ဆိုတဲ့စကားကို အၾကိမ္ၾကိမ္ တီးတိုးရြတ္မိတယ္ ။ ေဖ့စ္ဘုခ္ေပၚက သတင္းဟာ အစစ္ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မွာပါေလလို႔ ေျဖသိမ့္တယ္။  အျခားသူေတြကပါ စေတးတပ္စ္ေတြ တင္လာတဲ့အခါ ဒါဟာ ေသခ်ာသြားျပီပဲလို႔  မွတ္ယူလိုက္ရတယ္။ ဘာလုပ္လို႔ ဘာကိုင္ရမွန္းမသိဘူး ဖုန္းကုိင္ျပီး ငိုင္ေနတယ္။ ဟုတ္တယ္ ဒီေန႔မနက္ေပါ့ ။ လူမႈေရးပညာ ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေလးနက္စြာ သိခဲ့ရတာ သူ႔ေၾကာင့္ ။ သူနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ အတူထိုင္ဖူးတယ္ ။ အရက္ဆိုင္လည္း အတူထိုင္ဖူးတယ္။ သူ႔အိမ္မွာလည္း အတူထိုင္ျပီး စကားေတြ အမ်ား ၾကီးေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ စကားေျပာတယ္ ဆိုတာထက္ ကၽြန္ေတာ္က နားေထာင္ ခဲ့တာ ပိုမ်ားခဲ့တယ္။ တန္ဖိုးရိွတဲ့ သူတစ္ေယာက္ဆီက စကားေတြကို ထိုင္နားေထာင္ ရတာ ပိုျပီး အက်ိုးရိွတယ္ေလ။  ေျပာခဲ့မိတဲ့ စကားေတြက စိတ္ပညာ အေၾကာင္းေတြ၊ ေတြးေခၚမႈ ဆိုင္ရာ အေၾကာင္း၊ ဘာသာေရး အေပၚ အျမင္ေတြ ၊ သူဟာ Generalist  ျခံဳ ငံုသံုးသပ္ႏိုင္စြမ္းသူ၊  micro  level  ကေန  macro  level အထိ ျခံဳ ႔ ႏိုင္ ခ်ဲ ႔ ႏိုင္ ေျပာဆိုႏိုင္သူျဖစ္တယ္။ အလုပ္နဲ႔ ပက္သက္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ႔ ရင္ ဖြင့္မႈေတြကို နားေထာင္ ခဲ့တဲ့ သူ ။ ကၽြန္ေတာ္သာ မကပါဘ...

စာသင္ခန္းတြင္းစီမံခန္႔ခြဲမႈ စာသင္ခန္း စီမံခန္႔ခြဲမႈ ဆိုတာ လြယ္မေယာင္နဲ႔ခက္ တိမ္မေယာင္နဲ႔ နက္ တဲ့ ပညာရပ္တစ္ခုပါ ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ စာသင္ခန္းထဲမွာ ဆရာက ေရွ ႔ကေနစာသင္မယ္ သင္ယူသူေတြက ျငိမ္သက္စြာ ထိုင္ျပီး နားေထာင္ေနမယ္ ဆိုရင္ ဒီဆရာ အတန္းကို ေတာ္ေတာ္ထိန္းႏိုင္တာပဲ လို႔ ျမင္ၾကပါတယ္။  သင္ၾကားေရးရဲ ႔ အဓိက ပန္းတိုင္ဟာ သင္ယူေတြေတြ ျငိမ္သက္ေနဖို႔မဟုတ္ပါဘူး ။ သင္ၾကားလိုက္တဲ့ ဘာသာရပ္ကို သင္ယူသူေတြ ဘယ္ေလာက္နားလည္သြားလဲ ၊ ဘယ္ေလာက္ျပန္အသံုးခ်ႏိုင္သလဲ ၊ ဘယ္ေလာက္ ထိ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာႏိုင္သလဲ ၊ ဘယ္ေလာက္ျပန္သံုးသပ္ႏိုင္သလဲ ၊ ဘယ္ေလာက္ ကိုယ္ပိုင္ အိုင္ဒီယာ အသစ္ေတြ ေမြးဖြားလာႏိုင္သလဲ  ဆိုတာကို ၾကည့္ရႈ အကဲျဖတ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ သင္ယူသူေတြက အျပဳခံေတြမဟုတ္ပဲ ကိုယ္တိုင္လုပ္ေဆာင္သူေတြ ျဖစ္လာတဲ့ ေခတ္ၾကီးျဖစ္ေနပါျပီ ။ သင္ယူသူကို ဗဟုိျပဳျပီး သင္ၾကားတဲ့ နည္းလမ္းေတြကို ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္သြားေအာင္ လုပ္ေပးဖို႔ ျမန္မာျပည္ပညာေရးက ေတာင္းဆိုေနပါ ျပီ ။ သင္တန္းပို႔ခ်သူ ေတြ အေနနဲ႔ေတာ့ စာသင္ခန္းစီမံခန္႔ခြဲမႈကို ေလ့လာထားဖို႔လိုပါတယ္။  အသံေနအသံထား၏ အေရးၾကီးမႈ သင္ၾကားသူ အေနျဖင့္ အခန္းထဲမွာ ဘယ္လို တင္ျပသလဲ ဆို...

"တစ္ေယာက္ေယာက္က ရူးေနတာလို႔ ေျပာရင္ ျငင္းခ်က္ထုတ္စရာမရိွဘူး" ေရသန္႔ေစ်းေတြတက္တယ္ ေရးခ်င္တာဒါမဟုတ္ဘူး မ်က္စိနာ သူေတြ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ ေပါမ်ားလာတယ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ တစ္ခုခုျဖစ္ေနျပီ ထင္တဲ့စိတ္နဲ႔ ေျခေထာက္ေတြ ေရစိမ္ျဖစ္တယ္ တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ေတြ႔တယ္ သူတို႔ေတြဆီက လိုခ်င္တာ ဒါမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ဆီကလိုခ်င္တာလည္း ဒါဟုတ္မယ္မထင္ဘူး။ စာသင္ခန္းထဲမွာ ကဗ်ာ ထိုင္ေရးျဖစ္တယ္ လိုရာထက္ ပိုေျပာတဲ့ ဆရာေတြကို ငါမလိုခ်င္ဘူး ဆရာမေကာင္းတဲ့ အခါ တပည့္ေတြထျပန္ၾကတယ္ ဒါဟာ ဒီမိုကေရစီေပါ့ တပည့္ေတြမေကာင္းတဲ့ အခါ ဆရာ ထမျပန္ႏိုင္ဘူး ဒါလည္း ဒီမိုကေရစီေပါ့ တံျမက္လွည္းသံေတြၾကားတယ္ ဒါဟာ မနက္ခင္းပဲ အိမ္နီးနားသန္႔ရွင္းေရးဟာ ဘယ္သူ႔အေရးလဲ အိမ္ေနာက္ေဖးလမ္းၾကားက ကိုင္းက်ိဳး ထီးလို ဘယ္မိုးနဲ႔ ဘယ္ေႏြကမွ ယူသံုးျခင္းမရိွ အဲဒီလို ျမင့္ျမတ္ခဲ့ပါတယ္။ ေစာက္ ေတြသံုးျပီး စကားေတြ ေရပက္မ၀င္ေျပာခဲ့တယ္ အပုပ္အစပ္ ဆိုတာ ခ်ိဳျမိန္မွန္းသိခဲ့ရ ကိုယ့္စိတ္သူ႔စိတ္ကို ဘယ္သူျပန္ေလွ်ာ္မလဲ ႏွစ္ေယာက္တစ္စိတ္ကို ဘယ္သူ ျပန္သယ္ေဆာင္လာမလဲ တစ္နာရီတိတိ ဖုန္းဆက္တိုက္ေခၚထားတယ္ မာနၾက...

လူနာ သူ႔မ်က္လံုးမွာ ဒဏ္ရာကို အားယူျပီးၾကည့္လိုက္တဲ့အၾကည့္ သူတိုက္ေနတယ္ ခံစစ္နဲ႔တိုက္ေနရတယ္ ေသခ်ာျပီလို႔ သူ႔မိသားစုကေျပာတယ္ အမ်ိဳးေတြ ေရာက္ေနၾကျပီ ေစ်း၀ယ္ဖို႔ျပင္ေနၾကျပီ သူကလြဲျပီး အကုန္ညည္းေနတဲ့သီခ်င္းဟာ ေသျခင္းတရားပဲ ပထမဆံုး အၾကည့္မွာ ကိုယ္မေမ့ေတာ့ ေအာက္စီဂ်င္ပိုက္တန္းလန္းနဲ႔ အၾကည့္ ဟိုးငါးကန္ထဲက အျမွပ္ေတြလိုေလ ဒီမွာေတာ့ ေစ်းၾကီးေပး၀ယ္ေနရ အလကားရတာကို တန္ဖိုးထားတတ္ဖို႔ သင္ၾကားျခင္းခံရ ေဆးရံုျပင္ေရာက္မွ ေလကို ခပ္ျပင္းျပင္းရွဴလိုက္တယ္။ မိသားစု၀င္ေတြရဲ ႔ အၾကည့္ ဟာ မီးစာကုန္ဆီခမ္းေနတယ္ အကုန္လံုးက လက္ေလွ်ာ့လိုက္ျပီ သူပဲ လက္မေလွ်ာ့ေသး ဒါဟာ ေပါ့ေသးေသးစကားမဟုတ္ဘူး။ အဲအၾကည့္ေတြငါသိပ္ေၾကာက္တာပဲ လို႔ ဆိုသူေတြရိွေသး လြယ္လြယ္ကူကူေတြ႔ ဖို႔ရာ လြယ္လွတာေတာ့မဟုတ္ မရဏမင္း … . ဘ၀ဟာ ေရပြက္ပမာဆိုျပီး ခင္ဗ်ားက်ေတာ့ ျမဲလြန္းလွတယ္ လြမ္းေတးခ်ိဳ 21 January 2014 at 18:15 · Yangon, Burma · မေန႔ကသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ ႔ အေဖ ကို လူနာေမးဖို႔ ေဆးရံုတစ္ရံုေရာက္တယ္။ ကိုယ္တို႔ျပန္လာျပီး  မၾကာခင္မွာပဲ နာေရးသတင္းကို ၾကားလိုက္ရတယ္။

ငါးခံုးမေတြမဖတ္တဲ့ ကဗ်ာ ခင္ဗ်ား ကိုယ္က်င့္တရားက နံ တယ္လို႔ ေအာ္ေျပာတဲ့အခါ လူတစ္အုပ္လံုးက လွည့္ၾကည့္တယ္။ ခ်ိဳင္းနံ႔ ကို မသိမသာ ရွဴ ၾကည့္ တဲ့ သူကရွဴ ေရေမႊးပုလင္း ကို မသိမသာ ထုတ္တဲ့သူက ထုတ္ စႏိုးတာ၀ါေလး ထုတ္ျပီး မ်က္ႏွာကို သပ္တဲ့သူက သပ္ လူအုပ္ၾကီးထဲက လူတစ္ေယာက္က မင္းဟာ လူလိမ္ပဲ လို႔ ဆိုတဲ့အခါ အဲ့ဒီ လူတစ္အုပ္လံုးက လက္သီးလက္ေမာင္းတန္း ေထာက္ခံ ၾကသတဲ့။ လြမ္းေတးခ်ိဳ ၂၁ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၁၄

ဘာသာျပန္တာဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ လြယ္မေယာင္နဲ႔ခက္ တိမ္မေယာင္နဲ႔နက္ျပီးရင္းနက္ေနတဲ့ တြင္းနက္ၾကီးရဲ ႔ ေအာက္ေျခကို အလည္သြားသလိုပါပဲ ။ အခုေတာ့ လွတပတ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရဲ ႔ ကဗ်ာကို လက္ေဆာ့ျပီး ဘာသာျပန္မိပါတယ္။ အလြဲအမွားေတြကေတာ့ အမ်ားၾကီး ရိွမွာ အေသအခ်ာပါပဲ ။ မေနႏိုင္လို႔ လက္ေဆာ့လိုက္တဲ့ ေကာင္တစ္ေယာက္ ရဲ ႔ အျပစ္လို႔ မွတ္ေပးပါ ။ အခု ဆာရာေခး နဲ႔မိတ္ဆက္ေပးခ်င္ပါတယ္။  ဆာရာေခး ဟာ အေမရိကန္ ကဗ်ာဆရာမ တစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ သူက spoken word  ကဗ်ာ ေတြကို ကိုယ္တိုင္ေရးသားရြတ္ဆိုတဲ့သူပါ။  spoken word  ဆိုတာ ရြတ္ဆိုဖို႔ အတြက္ေရးသားတဲ့ ကဗ်ာပါ ။ ကဗ်ာကို ရြတ္ျပီး တင္ဆက္တဲ့ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ ဆာရာေခးဟာ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြရဲ ႔ အသဲစြဲ လို႔ေျပာရင္လည္း ရပါတယ္။  အခု သူေရးသား ရြတ္ဆို ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ ျဖစ္တဲ့  The Type  ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ဘာသာျပန္ၾကည့္မိပါတယ္။  ကဗ်ာရြတ္သိပ္ေကာင္းတဲ့ ေကာင္မေလး ကို မျမင္ရပဲ စာသားေတြကို ပဲ ဘာသာျပန္ရတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဟာတာတာ ၾကီးျဖစ္ေနမွာေတာ့ မလြဲပါဘူး ။ သူ ကဗ်ာရြတ္တာကို youtube မွာ ရွာၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။  ေအာက္မွာ link ေပးထားပါတယ္။ လူတိုင္းဟာ ...