က်ေနာ္ႏွင့္ အားနာျခင္း
က်ေနာ္ႏွင့္ အားနာျခင္း
ဟိုုတေလာတုုန္းက ေနျပည္ေတာ္ကအျပန္ ေလဆိပ္မွာ ႏိုုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္နဲ႔ မိတ္ဖြဲ႔ စကားေျပာျဖစ္တယ္။ သူ႔အေၾကာင္းကိုုယ့္အေၾကာင္းမိတ္ဆတ္ၾကရင္း
ကိုုယ္သိတဲ့သူေတြက သူနဲ႔အလုုပ္တြဲလုုပ္ေနတဲ့သူေတြျဖစ္ေနတယ္။ ဒီလိုုနဲ႔စကားေတြေျပာမိၾကတယ္။ သူက ျမန္မာစကားေျပာ သင္ေနတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးလည္း တတ္ေနျပီ။ ေမးထူးေခၚေျပာထက္ကိုု ပိုုေနျပီ။
၀ါက်အတိုုေလးေတြ ေျပာႏိုုင္တဲ့အျပင္ ဟာသေတာင္ ျမန္မာလိုုေျပာေနျပန္ျပီ ။ စကားေတြေျပာေနရင္း အားနာတယ္ ဆိုုတဲ့ စကားလံုုးအေၾကာင္းေရာက္သြားတယ္။ သူက အားမနာပါနဲ႔ ဆိုုတဲ့ စကားလံုုးကိုု စိတ္မပူပါနဲ႔လိုု႔ အဓိပၺာယ္သတ္မွတ္ထားတာ။ အဲ့ဒါနဲ႔ အားနာျခင္းအေၾကာင္းကိုု သူ႔ကိုု ရွင္းျပဖိုု႔ ၾကိဳးစားမိတယ္။ တကယ္ရွင္းမယ္ဆိုုမွ တိုုက္ရိုုက္ အနက္ဖြင့္ဖိုု႔ တအားခက္ေနတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႔ ဥပမာေလးေတြ အရင္ေပးၾကည့္တယ္။
မင္းက မင္းသူငယ္ခ်င္းအိမ္ကိုု ညဆယ္နာရီေလာက္ေရာက္သြားတယ္။ ဘာမွမစားရေသးဘူး ။ သူတိုု႔က မင္းကိုုေမးမယ္။ ညစာစားျပီးျပီလား ၊ ဘာစီစဥ္ေပးရမလဲ ေပါ့ ။
မင္းဘယ္လိုုေျဖမလဲ ။
မစား ရေသးဘူးလိုု႔ အမွန္အတိုုင္းေျဖမလား
စားျပီးျပီ ဗိုုက္ေတြမွ တင္းလိုု႔ လိုု႔ေျဖမလား ။
ျမန္မာေတြက ဒုုတိယ အေျဖကိုု ေျဖတာမ်ားလိမ့္မယ္။ အဲ့ဒါဟာ အားနာျခင္းပဲ ။ တစ္ဖက္သားကိုု အလုုပ္ပိုုသြားမွာ စိုုးရိမ္တဲ့စိတ္ပဲ ။ အက်ိဳးဆက္ကေတာ့ ငတ္တာေပါ့ ။
ဒါေပမယ့္ တစ္ဖက္လူအတြက္ အပိုုဒုုကၡမ်ားသြားမွာ ပူပန္ေပးျခင္းဟာ ေကာင္းမြန္တဲ့အေလ့အထ ျဖစ္ေနျပန္တယ္။
ေနာက္ထပ္ဥပမာ တစ္ခုုေပးၾကည့္မယ္ ။
မင္းဆီကိုု သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ပိုုက္ဆံေခ်းတယ္။
မင္းက မေပးခ်င္ဘူး။ မင္းလည္း သိပ္ေျပလည္တာမဟုုတ္ဘူး ။ ဒါေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တဲ့အတြက္ မ်က္ႏွာလည္း မပ်က္ခ်င္ဘူး ။ အဲ့ဒါနဲ႔ေပးေခ်းလိုုက္တယ္။
အားနာလိုု႔ ေပးေခ်းလိုုက္တယ္လိုု႔ သံုုးတယ္။ ဒီမွာက်ေတာ့ မင္းက ဆက္ဆံေရးမွာ အဖုုအထစ္ျဖစ္သြားမွာကိုု စိုုးရိမ္တယ္။
ေနာက္ထပ္ ဥပမာ ထပ္ေပးဦးမယ္။
မင္းနဲ႔အလုုပ္တြဲလုုပ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ရိွတယ္။ အဲ့ဒီမွာ မင္းက အမွားတစ္ခုုလုုပ္မိတယ္။ တအားၾကီး မွားတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုုတ္ဘူး။
ဒါေပမယ့္ မင္းကိုု မွားေၾကာင္းမေျပာဘူး ။ ဘာလိုု႔လဲဆိုုေတာ့ အားနာလိုု႔ ။ အဲ့ဒါနဲ႔ မင္းလည္း မွားမွန္းမွန္မွန္းမသိပဲ ဆက္လုုပ္ေတာ့တာပါပဲ ။
ဒီမွာလည္း မင္းတိုု႔ဆက္ဆံေရးပ်က္သြားမွာစိုုးတယ္။ အလုုပ္က ပ်က္သြားလိုု႔ရတယ္။ ဆက္ဆံေရးပ်က္သြားရင္ ပိုုဆိုုးသြားႏိုုင္တယ္လိုု႔ ယူဆခ်က္တစ္ခုုကိုု ေတြ႔ရမယ္။
အဲ့ဒီမွာ မင္းက အထက္လူၾကီးဆိုုရင္ အေၾကာက္တရားေလးပါ ေပါင္းစပ္ပါ၀င္သြားျပီး မင္းမွားေနရင္ေတာင္ မင္းေနာက္ကိုု ေခါင္းျငိမ့္ျပီးလိုုက္လုုပ္မည့္ ေနာက္လိုုက္ေတြအမ်ားၾကီးေပၚလာမယ္။
ေရွ ႔မွာ အလုုပ္မျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းမေျပာပဲ ေနာက္ကြယ္မွာ ေစာင္းပါးရိပ္ျခည္ေျပာတာမ်ိဳး ၊ အုုပ္စုုဖြဲ ႔အတင္းတုုပ္တာမ်ိဳးလည္း မင္းၾကံဳရႏိုုင္တယ္။
အဲ့ဒီမွာ မင္းက ႏိုုင္ငံျခားသားဆိုုရင္ မင္းလုုပ္ငန္းခြင္က ျမန္မာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဒဲ့ေျပာမွာမဟုုတ္ဘူး။
သူတိုု႔မွာ အေၾကာက္တရား အနည္းငယ္ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ အားနာျခင္းဆိုုတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ မေက်ာ္လႊားႏိုုင္ဘူးေလ။
ေနာက္တစ္ခုုက တခ်ိဳ ႔အေၾကာင္းအရာေတြကိုု လိပ္ပတ္လည္ေအာင္ေျပာဖိုု႔ ဘာသာစကားအလံုုအေလာက္လည္း မရိွေနဘူးေလ။
အဲ့ဒါနဲ႔ အလုုပ္မျဖစ္တဲ့ လုုပ္ငန္းခြင္ေတြ မ်ားသထက္မ်ားလာေတ့ာတာပါပဲ ။
က်ေနာ္ေပးတဲ့ ဥပမာေတြကိုု အဲ့ဒီႏိုုင္ငံျခားသားက ေခါင္းတျငိမ့္ျငိမ့္နဲ႔နားေထာင္တယ္။ တစ္ခုုခုုကိုုေတာ့ သေဘာေပါက္သြားဟန္ေတာ့ရိွပါတယ္။ အားနာလိုု႔ သေဘာေပါက္ဟန္ေဆာင္တာမ်ားျဖစ္ေနမလားမသိဘူး။
အားနာျခင္းကိုျမန္မာစာအဖြဲ႕ကထုတ္တဲ့ အဘိဓာန္က်မ္းမွာေတာ့'
'မိမိေၾကာင့္ တစ္ဖက္သားအေႏွာက္အယွက္ျဖစ္မွာကို စိုးရိမ္တာ၊အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ရသည့္အတြက္စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္ရေလသည္'' လို႔ဆိုထားပါတယ္...... ဒီအနက္က အေပၚကေျပာခဲ့တဲ့ ဥပမာေတြအားလံုုးကိုု
လႊမ္းျခံဳေနမိတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုုတ္ေနဘူး။ ေနာက္တစ္ခုုက အားနာျခင္းဟာ ရိုုးသားသူေတြရဲ ႔ ဂုုဏ္တစ္ခုုအေနနဲ႔ မွတ္ယူၾကတာပဲ ။
စာေရးဆရာၾကီး တစ္ေယာက္ကိုု အားနာတတ္လြန္းသူၾကီးျပီး သူ႔မိန္းမက ဂုုဏ္တင္ျပီး စာေရးတာကိုု ဖတ္ဖူးတယ္။
ေနရာတိုု္င္းမွာ အားနာတယ္ ဆိုုတဲ့ စကားက ၾကားေနရမွာပဲေလ ။ ဘာေၾကာင့္ ဒီယဥ္ေက်းမႈၾကီး ျဖစ္လာရတာလဲဆိုုတာကိုု ေတြးၾကည့္မိတယ္။
တစ္ဖက္သားကိုု ခံစားနားလည္ေပးရမယ့္ က်င့္၀တ္ ရယ္ ၊ ျငင္းလိုုက္ရင္တစ္ခုုခုု ျဖစ္သြားမွာပဲ ဆိုုတဲ့ စိုုးရြံ ႔မႈ ႏွစ္ခုုဆီက အဓိက ျဖစ္တည္လာတယ္လိုု႔ က်ေနာ္ထင္တယ္။
ေျပာမယ့္သာေျပာရတယ္ က်ေနာ္ဆိုုလည္း အလြန္အားနာတတ္တဲ့ေကာင္။ ပိုုက္ဆံေခ်းထားတဲ့ ေဘာ္ဒါနဲ႔ ဆိုုင္ထိုုင္မိရင္ေတာင္ သူေနရခက္မွာစိုုးလိုု႔ ပိုုက္ဆံနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးမေျပာမိေအာင္ေရွာင္တယ္။
ေတာ္ေတာ္ၾကာသူ႔ကိုု သြယ္၀ိုုက္ေျပာျပီး ပိုုက္ဆံျပန္ေတာင္းတယ္လိုု႔ ထင္မွာစိုုးလိုု႔ေလ ။ ဘယ္လိုုေတြေတာင္ အားနာေနမိသလဲေတာ့မသိပါဘူး။
အားနာျခင္းမွာ ေကာင္းက်ိဳးရိွသလားလိုု႔ ေမးဖြယ္ရာရိွတယ္။
ေကာင္းတဲ့အခ်က္ေတာ့ သူမ်ားကိုု တစ္ဖက္သားကိုု စာနာနားလည္ေပးတယ္ဆိုုတဲ့အခ်က္ပဲ ။ ဒါကလည္း စဥ္းစားစရာရိွတယ္။ တစ္ဖက္လူကိုု မေမးမျမန္းပဲ ကိုုယ့္ဖက္ကေန တစ္ဖက္သတ္ စာနာေနမိတာမ်ိဳးျဖစ္ႏိုုင္လိုု႔ပဲ ။ ဒီအခ်ိန္ၾကီး သူ႔တိုု႔ အိမ္သြားလည္ရင္ေတာ့ ကရိကထမ်ားမွာပဲ ၊ အလုုပ္ေတြပိုုေတာ့မွာပါပဲ ၊ မသြားေတာ့ပါဘူးေလ ဆိုုျပီး စဥ္းစားေနတဲ့အခ်ိန္ တစ္ဖက္လူက ကိုုယ္နဲ႔ ေတြ႔ခ်င္ေနတာ ကိုုယ့္ကိုုယ္ ေျပာစရာတစ္ခုုခုု ရိွေနႏိုုင္တာပဲေလ။ အဲ့ဒီမွာ အေရးၾကီးတာက ကိုုယ္အလည္သြားမည့္အိမ္ကိုု ဖုုန္းၾကိဳဆက္ျပီး သူတိုု႔ အားမအား ဆန္းစစ္ၾကည့္တာမ်ိဳးေတာ့ လုုပ္သင့္တယ္လိုု႔ ထင္တယ္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေမးလိုုက္ေတာ့လည္း စိတ္ရွင္းတာေပါ့ ။
အားနာျခင္းေၾကာင့္ဆိုုးက်ိဳးေတြလည္း ရိွတယ္လိုု႔ထင္တယ္။
ပြင့္လင္းတဲ့ ဆက္ဆံေရးမ်ိဳးရဖိုု႔ ခက္သြားတယ္။ တကယ့္အေျဖအမွန္လား အားနာလိုု႔ ေျဖတာလား ေ၀၀ါးလာတယ္။ ဆက္ဆံေရးမွာ ခန္႔မွန္းျပီး ကိုုယ္ထင္သလိုု အနက္ျပန္ျပီး ရမ္းသတ္မွတ္ ၊ ရမ္းလုုပ္ ရတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာတယ္။ အားနာလိုု႔ မေျပာပဲ မ်ိဳသိပ္ထားတာၾကာေတာ့ ဒဏ္ရာက ပိုုျပင္းလာတာမ်ိဳးေတြလည္း ၾကံဳဖူးတယ္။ က်ေနာ္ကိုုယ္တိုုင္လည္း ျဖစ္ဖူးတယ္။
ေနာက္ထပ္တစ္ခ်က္က ေၾကာက္စိတ္နဲ႔ ယွဥ္ျပီးျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အားနာစိတ္ပဲ ။ လုုပ္ငန္းခြင္ေတြထဲမွာ ေတြ႔ ရတာမ်ားတယ္။ အဲ့ဒါဆိုုရင္ေတာ့ အဲ့ဒီအဖြဲ ႔အစည္းက တိုုးတက္သင့္သေလာက္ တိုုးတက္မွာမဟုုတ္ေတာ့ဘူး။ ပိုုဆိုုးက ေရွ ႔မွာ မေျပာရဲလိုု႔ ေနာက္ကြယ္မွာ ေျပာ ၊ ေနာက္ကြယ္မွာ ေျပာေတာ့ အတင္းအဖ်င္းပံုုစံမ်ိဳးျဖစ္သြားျပန္ေရာ ။ တကယ္ ေတ့ေတ့ဆိုုင္ဆိုုင္ေျပာၾကမယ္ဆိုုေတာ့ မေျပာၾကေတာ့ျပန္ဘူး။ ေတာ္ေတာ္လည္း ရယ္ရတဲ့ အားနာျခင္း ။
အားနာျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး က်ေနာ္ ကဗ်ာေလးတစ္ပုုဒ္ေရးဖူးတယ္။
မရိုးေသးတဲ့ပံုျပင္
အားနာလို႔ပိုက္ဆံေပးေခ်း
အားနာလို႔ ျပန္မေတာင္း
အားနာလို႔ ေရွ ႔မွာမေျပာ ေနာက္ကြယ္မွာေျပာ
အားနာလို႔ မ်က္ႏွာပူလို႔ မေတြ႔ေအာင္ေရွာင္
အားနာလို႔ တျခားသူနဲ႔ေတာင္းခိုင္း
အားနာလို႔တဲ့ ရိွတဲ့ပစၥည္းေလးထုခြဲျပီး ျပန္ေပးေတာ့
အားနာလို႔ မယူပဲျပန္ျငင္း အဆင္ေျပမွေပးပါ ျပန္လုပ္
အားနာလို႔ မေျပာပဲေနတာ အလိုက္သိလာမယ္မွတ္တယ္
အလိုက္မသိတဲ့ေကာင္ေတြ အားနာလို႔ မျဖစ္
အားမနာလွ်ာမက်ိဳး စြတ္စြတ္ေျပာ (ေနာက္ကြယ္မွာ)
ဟိုကျပန္ၾကားေတာ့ ဒီေကာင္ နည္းနည္းမွ အားမနာဘူး
ငါ့ကို မိႈခ်ိဳးမွ်စ္ခ်ိဳး ေျပာတယ္ ဆိုျပီး အားၾကီးေဒါသထြက္
ဒီအတိုင္းေျပာမထြက္ေတာ့ ရဲေဆးတင္ျပီး အားရပါးရ အိမ္ေရွ ႔မွာလာဆဲ
ငါအားမနာႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုျပီး အိမ္ထဲက ငွက္ၾကီးေတာင္ကို ဆြဲျပီး ျပႆနာထြက္ရွာ
ျပႆနာသာထြက္ရွာတာ တစ္ေယာက္ေယာက္က အလိုက္တသိ၀င္ဆြဲမွာပဲလို႔ ေမွ်ာ္လင့္
ေဘးနားကလူေတြက အားနာလိုု႔၀င္ဖ်န္ေျဖ
ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ မေခၚမေျပာ
အလွဴပြဲမွာ တစ္၀ိုင္းထဲ ထိုင္ရေတာ့ အားနာလို႔ စကားစပ္မိစပ္ရာေတြ
ေျပာမိေျပာရာေတြျပန္ေျပာၾက
လြမ္းေတးခ်ိဳ
၂၉ ၾသဂုတ္ ၂၀၁၆
အခုုတေလာ ေမးေနမိတဲ့ေမးခြန္းကေတာ့ အားနာျခင္းဟာ က်ေနာ္တိုု႔ရဲ ႔ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး အေပၚ ဆိုုးရြာစြာထိခိုုက္ေနျပီလားဆိုုတဲ့ေမးခြန္းပဲ ။ တခ်ိဳ ႔ကေျပာၾကတယ္။ က်မက က်ေတာ္က အားမနာတတ္ဘူး တဲ့။
အဲ့ဒီလူေတြက တကယ္မ်ား အားမနာတတ္တာမ်ားလား ။ အေၾကာက္တရားေတြကင္းလြတ္ျပီး မိတ္ပ်က္မွာ နည္းနည္းမွ မစိုုးရိမ္တဲ့လူေတြလားေပါ့ ။ က်ေနာ္ကေတာ့ တစ္ဖက္လူကိုု စာနာနားလည္ေပးတတ္တဲ့စိတ္ဟာ ေကာင္းတယ္လိုု႔ျမင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမးျမန္းျပီးမွ စာနာတာက ပိုုေကာင္းမယ္လိုု႔ ယူဆတာပါပဲ ။ တစ္ဖက္သတ္ေတြအားနာေနမယ့္အစား ရွင္းလင္းေအာင္ေမးျမန္းျပီး ကိုုယ့္ဖက္ကလည္း ကိုုယ္လိုုခ်င္တာကိုု ရွင္းလင္းစြာတင္ျပေျပာဆိုုတတ္တဲ့ အေလ့အထေလးေတြက သိပ္အေရးၾကီးတယ္လိုု႔ ျမင္မိတာပါပဲ ။
စာေတြအမ်ားၾကီးေရးမိသြားျပီ ။ စာဖတ္သူကိုု အားနာလိုုက္တာဗ်ာ ။
လြမ္းေတးခ်ိဳ
August 22,2018
Comments
Post a Comment