ေတေလ ကၾကိဳး
အဲဒီလင္းရွတဲ့လြတ္လပ္မႈေတြနဲ႔
အက္ကြဲခါးသက္တဲ့ျပဇာတ္ေတြ ခင္းက်င္း
မွီတင္းတဲ့နံရံေထာင့္စြန္းမွာလဲ
ကႀကိဳး .....ေတြ.........ေ၀.....။
ပန္းေပါင္းစံုတဲ့ည
ျပင္းရွတဲ့ ရမၼက္ စြဲကိုင္
ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုး အပိုင္စား ရတဲ့ ခဏ
ေဟာ့ဒီ ေကာင္က
ေျမႀကီးနဲ႔ မလြတ္ေတာ့ဘူး..........။
ျမန္ႏႈန္းျမင့္ထားတဲ့ အခ်စ္
တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႔တိုက္ခတ္မွ ေလ ျဖစ္တာ မဟုတ္ဘူး.........။
တေ၀ါေ၀ါနဲ႔ စီးဆင္းမွ ျမစ္ ျဖစ္တာ မဟုတ္ဘူး..................။
တဒိုင္းဒိုင္းနဲ႔ ပစ္ခတ္မွ စစ္ပြဲ ျဖစ္တာ မဟုတ္ဘူး................။
ဘူးတစ္လံုးေဆာင္ အိုေတာင္မဆင္းရဲ
ေမာေတာင္ ေမာတယ္...............။
ေကြ႔ေကာက္မွ ျမစ္ပီသမယ္
တစ္ခန္းပဲ ရပ္ရပ္
ႏွစ္ခန္းပဲ ရပ္ရပ္
ၾကည့္မေကာင္းရင္ ထျပန္ရမွာ ကိုယ့္တာ၀န္
မွားေနသမွ်ကို ေတြ႔ခ်င္ေနတာလား
ေမ့ခ်င္ေနတာလား
ျဖစ္ခ်င္တာသိပ္မ်ားေနတာလား
အနမ္းနဲ႔ အိပ္ယာထခ်င္တယ္ေပါ့
ဖုန္တင္ေနတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္သာ ေကာက္ကိုင္လိုက္ပါတယ္။
ျပန္တယ္လို႔ ပဲ ဆိုဆို
သြားတယ္လို႔ပဲ ဆိုဆို
ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ အတူ ရိွမေနဘူး.................။
တစ္ေခၚစာေလာက္ ေ၀းတာမ်ား
အံံ့ေရာကြာ
အထူအပါးနားမလည္သူေတြက
ဖုန္းတစ္ေခၚစာ ပါလားလို႔
ျဖည့္စြက္စဥ္းစားၾကဖို႔
ပါရမီမပါဘူး ဆိုၾကပါစို႔ ............။
ဘာကိုမွ မေတာင္းဆိုပဲ
ေပးအပ္လိုက္ရျခင္း
ငါ့ယဥ္ေက်းမႈက ကိုယ္ထူကိုယ္ထ စနစ္
လူတစ္ေယာက္ရဲ ႔ မွီခိုစိတ္ေတြကို
ပ်က္ရယ္ ျပဳ လို႔ .............။
မင္းကို ေလာင္တဲ့မီး မွာ
ငါ့ကိုယ္က ေလာင္စာတစ္ခ်ိ ႔ ျဖစ္လို႔
ငါ့ကို ေလာင္တဲ့မီးမွာ
မင္းကိုယ္က ေလာင္စာတစ္ခ်ိဳ႔ ျဖစ္လို႔
အဲဒီစိတ္ေတြကို ေရႊခ် သိမ္းထားရ တယ္။
ဘယ္ေရာက္ေနမွန္း မသိ
ဘယ္သြားရမွန္း မသိ
ေဟး လား ၀ါး လား ကခုန္
တစ္ျခမ္းဟာ တခ္ခုျဖစ္တယ္
တစ္စိတ္ဟာ တစ္ခုျဖစ္တယ္
တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု ေပါင္းစပ္ဖို႔
အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုကစရတယ္
လြမ္းေတးခ်ိဳ
Labels: ကဗ်ာ၏ ပထမဆံုး အပိုဒ္ကို ကဗ်ာဆရာၾကယ္ျပာ ႏွင့္ အတူ ေရးသား သည္။
Comments
Post a Comment