လြမ္းေတးခ်ိဳ ( Lwantaycho)

ကႏၱရထဲလည္း မေရာက္ဖူးဘူး အျမင့္ဆံုးေတာင္ ဆိုတာလည္း မတက္ဖူးဘူး ပင္လယ္ အေၾကာင္းမေျပာနဲ႔ အုတ္ကန္ထဲမွာ ေတာင္ ေရမကူးဖူးဘူး ေရလည္း မကူးတတ္ဘူး ခပ္တည္တည္နဲ႔ ကဗ်ာထဲ ထည့္ ေရးပစ္လိုက္တာပါပဲ ေဆာ္လမြန္ငါးေတြနဲ႔ မေန႔ကပဲ ေတြ႔ခဲ့သလိုလိုနဲ႔ ေစ်းထဲက ငါးေတာင္ စံုေအာင္ မျမင္ဖူးဘူး မင္းကို မေမ့ဘူးလို႔ ေရးတယ္ ျပီးေတာ့ အိမ္ေသာ့ေပ်ာက္လို႔ လိုက္ရွာရတာ  ေမာလိုက္တာ တစ္ခါတစ္ေလ အပိုဆာဒါးေလးေတြနဲ႔ နဂို ထက္ပိုျပီး ၀ါၾကြား ေရးသားေနရတာပါပဲ မ်က္စိေတြမွိတ္လိုက္တိုင္း ျမင္ေယာင္တယ္ဆိုတာလည္း အခါတစ္ရာမွ တစ္ခါ ပါကြာ စိတ္ကူးထဲကေန ခုန္ျပီးထြက္လိုက္ေတာ့ မင္းေရာ ငါေရာမွာ ဖုန္းလိုင္းေတြ မမိဘူး တကူးတက ဆက္သြယ္ဖို႔ မၾကိဳးစားၾကဘူး ေတြ႔တဲ့အခါ ေတြ႔ၾကျပီး မေတြ႔တဲ့အခါ မေတြ႔ၾကဘူး ဖုန္၀င္သြားမွ မ်က္ရည္ဆိုတာက် ရတာပါ အရိွတရားဆီပဲ သြားရေအာင္ကြယ္ ရုပ္ရွင္အတူၾကည့္မယ္ မၾကိဳက္ေတာ့ရင္ ပိတ္ပစ္မယ္ အိပ္ယာခန္းေတြ လည္း ေက်ာ္ရစ္ၾကည့္ မေနေတာ့ဘူး ဘ၀ အတုကေန ဘ၀အစစ္ဆီ ေရာက္ဖို႔ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ခရီးႏွင္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာကို ငါတို႔သိခဲ့ၾကျပီေလ ။ လြမ္းေတးခ်ိဳ ၁၃.၁၂.၂၀၁၆

အျမဲေနာက္က်ေနတတ္တယ္ အိပ္မက္ဆိုတာ လည္း မက္လို႔မဆံုးဘူး လိပ္ျပာေလးေတြ ပိုးတံုးလံုးေလးေတြပါ ထည့္ဖြဲ႔ ေၾကကြဲျပတယ္ လြမ္းတဲ့အေၾကာင္းမပါရင္မျပီးဘူး လေရာင္၊ ၾကယ္ ၊  ပင္လယ္ ၊သစ္ရြက္ ေရတံခြန္၊ ျပတင္းေပါက္ ၊ စီးကရက္ ၊ ပန္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ကာလသံုးပါး၊ ကံသံုးပါး ၊ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး ၊ဥတုသံုးပါး မ်က္ရည္ အေၾကာင္းအက်ိဳး ၊ နာမ၀ိေသသနေတြ ထည့္ထားတဲ့ေကာင္းကင္ တစ္ခုခုေတာ့ ထည့္ရမွာပဲ တံခါး ေတြကို ဖြင့္တဲ့အေၾကာင္း ပိတ္တဲ့အေၾကာင္း မဖြင့္ျဖစ္တာ ၾကာျပီဆိုတဲ့အေၾကာင္း မပိတ္ပဲ ထားခဲ့တာ ေနရခက္ေနတဲ့အေၾကာင္း အခန္း ကို ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေရးရတယ္ ေလတံခြန္ေတြ ၊ ၾကိဳးေတြ လိႈင္းတို႔ ၊ သစၥာတို႔ မပါရင္ အခ်စ္ကဗ်ာ မမည္ျပန္ဘူး ဓာတ္ပံု ကို ေဟာင္းမလား ၊ အသစ္ ရိုက္မလား ေခတ္ ၾကီးကို လည္း ေစာင္းပါးရိပ္ျခည္ ထပ္ထည့္ ေက်ာင္းအေၾကာင္းဆိုရင္ လြယ္အိတ္ ၊ ေက်ာပိုးအိတ္ ၊ ထီး မျဖစ္မေနပါရမယ္ စိန္ပန္းအစံုအလင္ ေကာင္မေလးအေၾကာင္းဆိုရင္ အာရံုငါးပါးကို ကစားျပ အသံ = ဘယ္လိုေလးဟ အျမင္ = ဘယ္လိုပံုေလးဟ အန႔ံ = ဘယ္လို ရနံ႔မ်ိဳး ဟ အရသာ =  ရိွသလား မရိွဘူးလား အထိအေတြ႔ = ခံစားရပံုလား ၊ ဘယ္ေလာက္ၾကာ...

ဟုတ္တယ္ သူတို႔ဟာ ဘယ္ဥတုကမွ မွတ္ပံုတင္ထုတ္မေပးတဲ့ သစ္သီးေတြ ေႏြနဲ႔မိုးစပ္ၾကားမွာေမြးတယ္ ေႏြကိုလည္း မကုန္ဆံုးလိုက္ရ ေဆာင္းကိုလည္း အမွီမလိုက္ႏိုင္ ငါတို႔ဆီမလာနဲ႔ အဲ့ဒါ ဥတုမရွိတဲ့သစ္သီးေတြ စည္းျခားပစ္လိုက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ သစ္သီးေတြဟာ ရနံ႔ဆိုးလွတယ္ အာဟာရ မျဖစ္ေတာ့ဘူး အဆိပ္သီးအျဖစ္ေတာင္ သတ္မွတ္လိုက္ၾက ကမ႓ာမွာ သူတို႔နဲ႔ ငါတို႔ပဲရွိတာလား ငါတို႔အားလံုးတူတူ ဆိုတာ ဘယ္လို utopia မ်ိဳးလဲ ငါတို႔ဖက္မွာ ငါ ပါခဲ့ၿပီး သူတို႔ဖက္မွာ ငါ မရွိေနခဲ့တာ ငါဟာ နာက်င္ေနရတဲ့သစ္သီး ဘယ္ဥတုမွာ သီးသီး ငါတို႔ဟာ သစ္သီးေတြ မဟုတ္လား လြမ္းေတးခ်ိဳ ၁၉ ႏိုဝင္ဘာ ၂၀၁၆ ႏိုင္ငံမဲ့လူသားမ်ားအတြက္

လူမႈ ေဘာင္သြတ္သြင္းျခင္း ဆိုတာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ အံ၀င္ေအာင္ ယဥ္ေက်းမႈအသိုးအေဟာင္းၾကီးေတြနဲ႔ အသားက်ေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ ျဖစ္စဥ္တစ္ရပ္ျဖစ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ထားပါတယ္။ ေသာက္က်င့္ပါေအာင္လုပ္ေပးတဲ့သေဘာေပါ့ဗ်ာ ။ ဘယ္သူေတြက စလုပ္သလဲဆိုေတာ့ မိသားစု၀င္ေတြေပါ့ ။ မိသားစုတိုင္းမွာကြဲျပားတဲ့ ေနထိုင္သြားလာ လႈပ္ရွားတဲ့ စနစ္ တစ္ခုရိွတယ္ဆိုေပမယ့္ အေျခခံအားျဖင့္ ေနထိုင္ရာ၀န္းက်င္တစ္ခုတည္းမွာေတာ့ တူညီမႈေတြရိွတာမ်ားပါတယ္။ သာမန္အားျဖင့္ေတာ့  လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းက ဒါမ်ိဳး ျပဳမႈေျပာဆိုေနထိုင္ေနလို႔ ဒီလိုပံုစံမ်ိဳးျဖစ္သြားတာေပါ့ ဆိုတာမ်ိဳး ေပါ့ ။ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းဆိုတာ အရမ္း ေယဘုယ်သေဘာဆန္ေနေတာ့ ေမြးကတည္းက ၾကီးျပင္းတဲ့အထိ လူေတြအမ်ားဆံုး ထိေတြ႔ ရတဲ့သူေတြဆီက အက်င့္ကူးတဲ့သေဘာေပါ့ဗ်ာ ။ မိသားစု၊ ေက်ာင္း ၊ သူငယ္ခ်င္း ၊ ဆရာဆရာမ ၊ မီဒီယာ ေတြျဖစ္တဲ့ စာအုပ္စာေပ၊ ရုပ္ရွင္ ၊ သတင္း၊ သီခ်င္း စသည့္ အရာေတြေပါ့ဗ်ာ ။ လူမႈေဘာင္သြတ္သြင္းျခင္းရဲ ႔အဓိက လက္သည္ ေတြကေတာ့ သူတို႔ပဲလို႔ေျပာရမ်ာေပါ့။ အဓိကေျပာခ်င္တာက စိတ္ေကာက္ျခင္းဆိုတာ လႈမႈေဘာင္သြတ္သြင္းျခင္းရဲ ႔ ရလဒ္တစ္ခု ျဖစ္ေနမလားလို႔ပါ။ မိသားစု တြင္းမွာအေဖနဲ႔ အေမ စိတ္ေကာက္တယ္။ တစ္ခါတစ...

သူမ ဟာ  သူ႔ကိုယ္သူ ဖန္ခြက္တစ္လံုးလို စိတ္ရိွလက္ရိွေဖာက္ခြဲ ေပ်ာ္မွာပါေလ ကိုယ္ဟာ အဲကြန္းမရတဲ့ အခန္းထဲမွာ ကမၻာၾကီးကို ကယ္တင္ သတင္းထဲမွာ ကိုယ့္နာမည္ကို ေတြ႔လိုက္ အသက္ရွင္ေၾကာင္းေၾကျငာပစ္ဖို႔ေလ မ်က္ခြံေတြဟာ ဆြဲခ်ျခင္းခံရ နားလည္မႈဟာ နားမလည္ဘူး ကိုယ့္လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ဟာ သူမအတြက္ ျပစ္မႈ အသံၾကားရင္ လိပ္ျပာ ေတြ လြင့္မသြားေအာင္ထိန္းထားရ ကိုယ္ဟာ မေသခ်ာတဲ့တစ္ခုခုကို ေၾကာက္ေနတယ္ ကင္မရာခလုတ္က မိတစ္ခ်က္ မမိတစ္ခ်က္ ဖိုးကပ္စ္ ေကာင္းမွ လြဲခဲ့ရျပန္ အလိုမတူဘူး အလို မတူဘူး……။ လြမ္းေတးခ်ိဳ

ပါးပါးေလးပါပဲ ဓားျဖစ္ေနေတာ့ ျပတ္သြားတာေတာင္  မသိလိုက္တာမ်ိဳး မျမင္ကြယ္ရာကလာခဲ့တာ မဟုတ္ပဲ အသိအမွတ္ျပဳရတယ္ မတိမ္းမယိမ္းပါပဲ အသက္ျဖစ္ေနေတာ့ ေမးလို႔ မထြက္တာမ်ိဳး ဖြက္ထားရမည့္ ကတိေတြမွ မဟုတ္ပဲ ရပ္နားပစ္ခဲ့တယ္ လြမ္းေတးခ်ိဳ ၂၁.၁၁.၂၀၁၆

ကေလးငယ္ဟာ ဘာမဆို စမ္းသပ္ခ်င္တယ္ ဖုန္းထဲက ဇာတ္လမ္းလို ျပဳမူဖို႔ သူယံုၾကည္တဲ့ အမ်ိဳးတစ္ေယာက္ ရဲ ႔  သင္ၾကားမႈအတိုင္း သရုပ္ေဆာင္ဖို႔ ဒီလိုနဲ႔ ကေလးငယ္ဟာ အရြယ္ေရာက္လာတယ္ ဇာတ္လမ္းေတြဟာ တကယ့္ျဖစ္ရပ္အျဖစ္ ျမင္မွတ္လာတယ္ ေက်ာင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြယူလာတဲ့ စာအုပ္ ကာတြန္းစာအုပ္ ဆရာမ အလစ္မွာ တစ္ခံုျပီး တစ္ခံုလက္ဆင့္ကမ္းခဲ့တာေပါ့ ကေလးငယ္ဟာ ကေလးငယ္ေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး မင္းကေလး က ငါ့ကေလး ေလာက္ ရိွလို႔လားဆိုျပီး မုန္႔စားဆင္းခ်ိန္ အမ်ားသံုးအိမ္သာ ေနာက္မွာ အျပိဳင္ အဆိုင္ ပြဲေလးေတြ က်င္းပတတ္လာတယ္ ျပီးေတာ့ ကေလးငယ္ဟာ ကေလးလည္ပင္းညွစ္တယ္ ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းကို ထည္လဲ သံုးတယ္ လူၾကီးေတြၾကည့္တဲ့ဇာတ္ကားဆိုတာကို ကေလးငယ္ သိခဲ့တာ ဟိုးငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ဆိုတာကို ဘယ္သူ႔ကိုမွ မေျပာျပခဲ့ဘူး ကေလးငယ္ဟာ တျခားကေလးတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔တယ္ ထိေတြ႔ ပြတ္သပ္မိတဲ့အခါ ကေလးငယ္ေပ်ာ္လာတယ္ တစ္ရက္ျပီးတစ္ရက္ ကေလးငယ္ ပိုေပ်ာ္လာတယ္ ကေလးငယ္နဲ႔ ကေလးဟာေ၀းသြားတယ္ ကေလးငယ္ဟာ ပန္းအိုးက်ကြဲျပီး ေအာ့အန္သြားတဲ့ဇာတ္ကားမ်ိဳးကို မိသားစုနဲ႔ထိုင္ၾကည့္တယ္ သူ ခိုးၾကည့္ခဲ့တဲ့ဇာတ္လမ္းေတြမွာ ေအာ့အန္သြားတာမ်ိဳးမပါဘူးမဟုတ္လား ကေလးငယ္ဟာ အခ်စ္ေတြ ေမတၱာေတြအေၾကာင္းေျပာတယ္...

အလြမ္း အေၾကာင္းေျပာမယ္ဆိုမွ မိုးေတြရြာလာတယ္ အလြမ္းကို အားျဖည့္ေပးလိုက္တဲ့မိုး အလြမ္းဟာ တသသ ျဖစ္ေနခဲ့ရမွာ ဒါေၾကာင့္ လြမ္းေနတဲ့အေၾကာင္း ကို အခ်ိန္ဆြဲျပီးေျပာတယ္ ေျပာလို႔ရ သည္ျဖစ္ေစ မရသည္ျဖစ္ေစ ေျပာလို႔မ၀ ျဖစ္ေနတာ အလြမ္းဟာ ေကာက္က်စ္တတ္သလား အလြမ္းဟာ လိင္တူ လိင္ကြဲ ခြဲျခားသလား အလြမ္းဟာ သက္ရိွသက္မဲ့ ခြဲသလား အလြမ္းဟာ ကြန္ျပဴတာမွတ္ဥာဏ္နဲ႔ သိုေလွာင္ရတာမ်ိဳးလား အလြမ္းဟာ အတိတ္ထဲမွာလား အလြမ္းဟာ အနာဂတ္ဆီကိုသြားဦးမွာလား အလြမ္းဟာ အိပ္ေပါက္နဲ႔ဖားေကာက္သလိုလား အလြမ္းဟာ ဆက္ကန္လို႔မရတဲ့ ေဘာလံုးပြဲလား အလြမ္းဟာ ဘာနဲ႔အလားသ႑ာန္တူသလဲ အလြမ္းဟာ ဆင္ေတြက ၀ိုင္းစမ္းလိုက္တဲ့ မ်က္မျမင္ပု႑ားေတြလား ဒါမွမဟုတ္ ဆင္ကို သြားသြားစမ္းေနတဲ့ သေဘာလား အလြမ္းအေၾကာင္းေျပာမယ္ဆိုမွ မိုးေတြရြာလာတယ္ လြမ္းေတးခ်ိဳ ၂၉.၁၁.၂၀၁၆

မ ေနာက္ ၾကပါနဲ႔  စေနာက္ျခင္းမွာ အမွန္တရား တစ္၀က္ပါတယ္ဆိုလား ၾကားဖူးတယ္ ၾကံဳဖူးတယ္  ဟာသ တစ္၀က္နဲ႔ ရွင္သန္ေနရတဲ့ အစုအေ၀းၾကီး သင္အျမဲေျပာခဲ့တယ္ စိတ္နဲ႔လူနဲ႔ၾကားမွာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ အကြာအေ၀းရိွလို႔လဲ ညစ္ညမ္းဟာသေတြက သိပ္နားေထာင္လို႔ေကာင္းတာပဲ ျပီးေတာ့ ရိုင္းစိုင္းလိုက္တာလို႔ အံၾကိတ္ျပီး ေျပာလိုက္တဲ့ ဇာတ္၀င္ခန္းမ်ိဳးကို ဘယ္လိုနာမည္ေပးမလဲ သင္ အျမဲေမးတယ္ မေကာင္းတဲ့ဟာမ လို႔ဆိုျပီး ေကာင္းလြန္းလို႔ ယူထားတဲ့ မိန္းမကို ရိုက္တယ္ဆိုပဲ မစိုးရိမ္ၾက ပါနဲ႔ စိုးရိမ္လြန္တယ္ဆိုတာ က်န္းမာေရးခ်ိဳ ႔တဲ့ေစတယ္ သင္ ေျပာေနတာ ဘယ္သူ႔အေၾကာင္းလဲ အသံေတြဟာ တစ္ေန႔ေန႔ျပန္လာမွာ လက္ခံနားလည္ျခင္းဟာ ညစ္ညမ္းဟာသေတြနဲ႔ အတူရိွမေနခဲ့ဘူးဆိုတာ ျပန္ေျပာဖို႔ သင္ ျပန္လာခဲ့တယ္ သင့္ကို စာရင္းမသြင္းေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုၾကတယ္ စာရင္းထဲက ေန ေဖ်ာက္ပစ္တာထက္ နဂိုကတည္းက စာရင္းမသြင္းခဲ့တာတဲ့ ဟုတ္ကဲ့ သင္ဟာ စာရင္းသြင္းမခံခဲ့ရဘူး ၀မ္းနည္းပါတယ္။ လြမ္းေတးခ်ိဳ ၃၀.၁၁.၂၀၁၆

ကမၻာ တစ္ခုရဲ ႔ တံခါးကို ေခါက္ခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္ေပါ့ လူၾကီးလည္းျဖစ္ခ်င္ ႏူးလည္းမႏူး နပ္လည္းမနပ္  မနပ္လို႔ မႏူးခဲ့ရတဲ့ ရင္ခုန္သံ ဟုတ္တယ္ လက္ေတြဆို ဘယ္နားထားလို႔ထားရမွန္းမသိဘူး ရွက္လိုက္တာလည္း လြန္ပါေရာ ငါဟာ ဌက္ျဖစ္ျပီး ပ်ံသန္းသြားတဲ့အခါ မင္းဟာ အသိုက္တ စ္ခုေပါ့ ရည္စားမထားဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက အဲ့ဒီလိုသင္တယ္ ေကာင္မေလးကလည္း စကားေတြအရမ္းေျပာတတ္တာပဲေနာ္တဲ့ အေအးထည့္ထားတဲ့ပလက္စတစ္အိတ္ထဲကပိုက္က ပါးစပ္ေပါက္နဲ႔လြဲသြားတယ္ အခ်စ္ဆိုတာ လြယ္လင့္တကူ လြဲခဲ့ရတာပါပဲ လက္ကို ဖမ္းကိုင္လိုက္တယ္ ေခၽြးေစးျပန္ ေနတဲ့လက္ အခ်င္းခ်င္း စကားေတြလွမ္းေျပာလိုက္တယ္ လက္ေတြက ေအးေနတာပဲေနာ္ ေကာင္မေလးက လူလည္ၾကီးဆိုျပီး အားမပါပဲ ရုန္းတယ္ ဘယ္ရမလဲ ဒါမ်ိဳးက ဇာတ္လမ္းေတြထဲမွာ က်င့္သားရျပီးမဟုတ္လား ပုခံုးကို ပါ တိုးျပီးဖက္လိုက္တယ္ အေတြးနဲ႔ တင္ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ခရီးေရာက္ခဲ့ျပီ တကယ္တမ္းေတြ႔ၾကေတာ့ ေက်ာင္းအျပန္ကန္ေဘာင္လမ္းမွာ ေပါ့ တိုးေ၀ွ႔ျပီး အိမ္ျပန္ေနၾကတဲ့ေက်ာင္းသားေတြၾကား စကားကို ဘယ္က စရမွန္းမသိဘူး စာေပးစာယူ နဲ႔ ရည္းစား ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ စကားေတာင္ ႏွစ္ခြန္းျပည့္ေအာင္ မေျပာဖူးဘူးေလ အိမ္ျပန္ေတာ့မလို႔လား အင္း ဒါပဲေနာ္ ဆိုျပီး ခပ္သြက္သြက္လမ္း...

အဂၤဝိဇၨာစာအုပ္ဖတ္ၿပီး ဓာတ္ႀကိဳးေပၚက ခိုေတြက  ဘယ္လို နိမတ္မ်ိဳးျဖစ္မလဲ အမ်ားႀကီးမေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး ေျပာၿပီး ထီေပါက္စဥ္ရဲ႕အျမင့္ဆံုးဆုကို  စၿပီးၾကည့္မိတာပါပဲ ကားေတြပိတ္ေနတာျမင္တယ္ အဲ့ဒါ အနာဂတ္ေတြလို႔ မသိခဲ့တာပဲရွိတာ ဒီဇင္ဘာဟာ  လိုလိုလားလား ရွိပါ့မလား စိုးရိမ္တယ္ လြမ္းေတးခ်ိဳ  ၁၀ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၁၆

စကားေတာင္မဆံုးလိုက္ဘူး မလြယ္ပါဘူးတဲ့ ဒီအရြယ္ႀကီးက်မွကြာ အသဲကြဲခ်င္တယ္ ဘယ္သူမွလည္း မသိဘူး သိလို႔လည္းမျဖစ္ဘူး ဘယ္လိုလုပ္ တရားဝင္ပါ့မလဲ အသဲကြဲခ်င္တယ္ ေျဖရွင္းလို႔လည္း မရဘူး မေျဖရွင္းလို႔လည္း မျဖစ္ဘူး စြပ္စြဲခ်က္ေတြနဲ႕  အသဲကြဲခ်င္တယ္ လြမ္းေတးခ်ိဳ  ၁၀ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၁၆

တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ဖက္ျပီးငိုၾကတယ္ အေၾကာင္းရင္းခ်င္းမတူၾကဘူး မ်က္ရည္ကို အာထရာေဆာင္း႐ိုက္ၾကည့္ရင္ အေျဖထြက္မလား ဂတိအသိုးႀကီးနဲ႔ မၿပီးေတာ့ပါဘူး ယက္ကန္ ယက္ကန္နဲ႔ အငန္ဓာတ္တိုးလာတဲ့ဘဝ စားသံုးပါ ၿပီးေတာ့ ေရေတြအေမာေသာက္ရမွာ လြမ္းေတးခ်ိဳ ၁၀.၁၂.၂၀၁၆

ပံုတင္ၿပီးေတာ့  တစ္ခုခု ေမွ်ာ္တယ္ ေက်ာမွာ အမာရြတ္ေတြနဲ႔ ပံုထဲမွာျပံဳးတယ္ သူ႔လက္သူတြဲၿပီး ဓာတ္ဖမ္းတယ္ ဘယ္သူ႔မွ သူ႔ဖက္မရွိဘူးဆိုတာ ျငင္းပယ္ဖို႔ ကတိေတြအေပးလြယ္  ဆယ္ဖီ က်ကြဲတဲ့အခါ ပစ္မွတ္ေတြလဲြရျပန္တယ္ မႏႈတ္ရေသးတဲ့သြားဟာ တဆစ္ဆစ္ကိုက္ မစြန္႔ႏိုင္ေသးတဲ့ အက်င့္ ဆယ္ဖီဇာတ္ေကာင္ လြမ္းေတးခ်ိဳ  ၁၁.၁၁.၂၀၁၆

ေဝ့ဝိုက္ေနတဲ့ေဘာလံုးဟာ  ျခင္းထဲေရာက္မသြားဘူး လြဲသြားတဲ့ ေဘာလံုးေတြကမွ အႏွစ္ မွတ္ဖူးတာေျပာတာပါ ႐ိုက္လိုက္တဲ့သံေခ်ာင္းက ေကြးသြားတယ္ လိုက္ရွာမယ္ထင္ၿပီးပုန္းခဲ့တာ ၉၉ % ေရာက္မွ အစက ျပန္စ ရလည္း အေရးလား မိုးေရထဲ ႀကိတ္ငိုမွ ေခ်ာင္း႐ိုက္ကင္မရာေတြနဲ႔ၾကံဳရ ကမ႓ာမေၾကဘူး သူပဲေၾကခဲ့ရတယ္ဆိုလား ရယ္ရတယ္ လြမ္းေတးခ်ိဳ  ၁၁.၁၁.၂၀၁၆

ဒီဇင္ဘာဆီက လက္ေဆာင္ရတယ္ တရုတ္သိုင္းက ထဲကလိုမ်ိဳးေပါ့ အဲဒီဓားခ်က္က လက္ေဆာင္ေပးတာဆိုျပီး လက္ေဆာင္လို႔သာ အမည္တပ္လိုက္ရတာ ကိုယ္တိုင္ျမင္ခြင့္မရိွေတာ့တဲ့ သူ႔အနာဂတ္ရယ္ ေခ်ာင္းၾကည့္ေပါက္ကေလး ပိတ္သြားတယ္ နံရံေတြ တံတိုင္းေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ ေဆးျခယ္ထားထား လွတယ္လို႔ မထင္ဘူး ရိုးသားစြာ ေ၀းခ်င္ပါတယ္ မရိုးမသား ခ်စ္ခဲ့ေတာ့ ရိုးရိုးသားသား ေ၀းခြင့္ေတာင္ မရိွဘူး လြမ္းေတးခ်ိဳ ၁၂.၁၂.၂၀၁၆

ဂုဏ္သေရရိွ အမ်ိဳးသမီးၾကီး ဒီစာကို မဖတ္ခင္ ဂုဏ္ကို စာလံုးေပါင္းျပပါ ဒီစာကို မဖတ္ခင္ က်က္သေရကို အနက္ဖြင့္ျပပါ ဒီစာကို မဖတ္ခင္ ………………………. ဒီစာကို မဖတ္ခင္ ……………………….. ကြက္လပ္ျဖည့္ပါ ။ အို ဂုဏ္သေရရိွ အမ်ိဳးသမီးၾကီး ဒဏ္ရာ ဆိုတာ ပံုၾကီးခ်ဲ ႔သေလာက္ နာက်င္ရမွာပါပဲ မေျဖေဖ်ာက္ပဲ ေမ့ထားခဲ့တာ အေကာင္းသား အခုေတာ့ အေၾကေကာက္တဲ့ ဆံပင္လို တာရွည္မခံေတာ့ဘူး ဂုဏ္သေရရိွ အမ်ိဳးသမီးၾကီး ဂုဏ္ဆာလို႔ ေရာက္ခဲ့တာမဟုတ္ေတာ့ ဂုဏ္ထမ္းျပီး မျပန္ေတာ့ပါဘူး ဂုတ္ပိုးေလးညႊတ္ခ် အိမ္ျပန္လွခဲ့ပါျပီ ။ အိုး ဂုဏ္သေရရိွ အမ်ိဳးသမီးၾကီး ပစ္ဖဲ တစ္ခ်ပ္ နဲ႔ ေဒါင္းခ်င္တယ္ဆို ဂ်ိဳကာကို ပစ္ခ်ေပးခ်င္တဲ့ေကာင္ေလ ၀ိုင္းပ်က္သြားေတာ့မွ  အႏိုင္နဲ႔ပိုင္းလိုက္ရမွာတဲ့လား အို ဂုဏ္သေရရိွ အမ်ိဳးသမီးၾကီး ႏူးည့ံလြန္းတဲ့ည ကို ဘာနဲ႔ ဖြဲ႔ၾကမလဲ ဒန္းေလာ့ေတးသံေတြရဲ ႔ ေပါ့ပါးလေရာင္ မရိုးအီဘူးဆိုေပမယ့္ ၾကယ္ေတြနဲ႔ မ်က္ႏွာမသစ္ ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး လြမ္းေတးခ်ိဳ ၁၂.၁၂.၂၀၁၆